ထင္က်န္ရစ္ခဲ႕ေသာဒိုင္ယာရီအလြမ္း(၁)

“ခ်စ္ေသာသူကိုမျမင္ရျခင္း၊ေကြကြင္းရျခင္းသည္ဆင္းရဲ၏။မုန္းေသာသူကိုျမင္ရျခင္း၊ႀကံဳေတြ႕ဆက္ဆံရျခင္း
သည္ဆင္းရဲ၏။ခ်စ္ျခင္း၊မုန္းျခင္းမရိွေသာသူ၌အေႏွာင္အဖြဲ႕တို႕မရိွကုန္၊၀မ္းနည္းျခင္း၊၀မ္းသာျခင္းတို႕
မရိွကုန္”...

ဇာတ္လမ္းစပံုေလးကဒီလို...........................................
တေန႕....ကၽြန္ေတာ္တို႕သူငယ္ခ်င္းတစ္သိုက္...လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ရင္း....ေတာင္စဥ္မေရာက္စကားမ်ား
ေျပာဆိုေနက်သည္။ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႕ညကမက္တဲ႕အိမ္မက္အေႀကာင္းကိုစဥ္းစားေတြးေတာေနမိသည္။
ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းနဖူးေပၚကေစဆီတစ္ဆူ၊ထိုေစတီေလးရိွရာသို႕ကၽြန္ေတာ္တေရြ႕ေရြ႕.သြားေနမိသည္။
ေစတီမုဒ္ဦးသို႕ေရာက္ရိိွတဲ႕အခါခပ္လွမ္းလွမ္းမွာမွာမိန္းကေလးေခ်ာေခ်ာတစ္ေယာက္တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို
ေစာင္႕ေနတဲ႕ပံုစံနဲ႕ဘုရားေပၚသို႕တက္လာရာလမ္းေလးကိုေငးေမွ်ာ္ေနတာေတြ႕၏။ကၽြန္ေတာ္အဲဒီမိန္းကေလး
အနားသို႕ေရာက္ေသာအခါကၽြန္ေတာ္ကိုျပံဳးျပတယ္။ကၽြန္ေတာ္ေငးငိုင္မိသလို၊စိတ္ထဲမွလဲမွတ္ခ်က္ခ်မိတယ္။
အရမ္းကိုေခ်ာေမာလွပတဲ႕အမ်ိဳးသမီးပဲေပါ႕၊ကၽြန္ေတာ္လဲျပန္ျပံဳးျပလိုက္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္လဲဘုရားေပၚကိုဆက္တက္သြားျပီးေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးကိုရိွခိုးပူေဇာ္ျပီး.၊သရဏဂံုကိုရြတ္ဆိုပြားမ်ား
ေနမိသည္။ထိုစဥ္မွာပဲသူငယ္ခ်င္း“ကိုျဖိဳး”က..ကိုလင္းသားႀကီးထေတာ႕၊ေရႊတိဂံုဘုရားဘက္..
လမ္းေလွ်ာက္ရေအာင္ဆိုျပီးလာႏိွုးတာနဲ႕အိမ္မက္ေလးအဆက္ပ်က္သြားတယ္။
...............................xxxxxx....................................................
ထုိစဥ္ကိုေမာင္ဆိုေသာသူငယ္ခ်င္းက..“သားႀကီး..ကိုလင္းႀကည္႕စမ္းဒီမွာ..မေကြးတိုင္းမွာခရီးသည္တင္ကား
တစ္စီးမီးေလာင္တဲ႕သီတင္း”ဂ်ာနယ္ကိုလွမ္းထိုးေပးေနသျဖင္႕အေတြးပ်က္သြားျပီးဂ်ာနယ္ကိုယူလိုက္သည္။
ကားမီးေလာက္တဲ႕သီးတင္းရဲ႕တဖက္ျခမ္းမွာေစတီတစ္ဆူရဲ႕ပံုကိုေတြ႕လိုက္ရေတာ႕အံႀသသြားတယ္
ငါညကအိမ္မက္ထဲမွာေရာက္ခဲ႕တဲ႕ဘုရားေပါ႕ဆိုျပီးေလ။မေကြးျမသလြန္ေစတီတဲ႕။
ကၽြန္ေတာ္ကလဲတခုခုဆိုလုပ္လိုက္ရမွေက်နပ္တဲ႕သူဆိုေတာ႕..ခ်က္ခ်င္းပင္“ကဲသယ္ရင္းတို႕ေရ..ငါမေကြး
ကိုသြားမလို႕လိုက္ႀကမလား”ဟုေမးလိုက္သည္။အားလံုးတျပိဳင္ထဲျပန္ေျဖလိုက္တာက..“လိုက္မယ္”တဲ႕။
ေနာက္တေန႕မနက္မွာခရီးထြက္ဖို႕ျပင္က်သည္။
“ကိုေမာင္ေရ..ကား.ကိုဆီ၊ေရ၊ေလ၊၀ိုင္၊ေသခ်ာစစ္အံုး”
“ေအးပါဆို”....ကိုေမာင္ျပန္ေျဖေနက်အေျဖေလ။
.............xxxxx.............xxxxx............................
ရန္ကုန္ျမိဳ႕ေတာ္ႀကီးကေန.သူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးကားေပၚမွာသီခ်င္းမ်ားျငီးဆိုရင္းလိုက္ပါလာ
က်သည္။ကားေပၚတြင္လဲ..စကားေျပာလိုက္၊စကားႏိုင္လုလိုက္ႏွင္႕၊ကားေမာင္းလာခဲ႕ရာ..ျပည္ျမိဳ႕သို
ေရာက္ရိွလာသည္။ထမင္းသုတ္တြင္ျပည္မွာအေကာင္းဆံုးဆိုတဲ႕စကားႏွင္အညီဗိုက္စာတာနဲ႕ထမင္းသုတ္ဆင္း
စားက်သည္။ထို႕ေနာက္ခရီးဆက္ထြက္လာရာျပည္ျမိဳ႕ႏွင္႕ေအာင္လံျမိဳ႕အႀကားက..ကိုးေဂြ႕ဟူေသာေနရာသို႕
ေရာက္ေသာအခါဆင္း၍ဧရာ၀တီျမစ္ႀကီးကိုႀကည္႕ရင္းေလးညွင္းခံက်သည္။ထိုကိုးေေဂြ႕ဆိုသည္႕ေနရာသည္
နာမည္ႀကီး၏။ကားသမားတိုင္းသတိထားေမာင္းရေသာေနရာျဖစ္ေန၏။ညပိုင္းတြင္ပို၍သတိထားေမာင္းရ
သည္ဟုကားသမားႀကီးမ်ားေျပာဆိုက်သည္။ထိုကိုးေဂြ႕ေနရာကိုနႏၵာလိွုင္ေဂြ႕ဟုလည္းေခၚက်သည္။
အဘယ္ေႀကာင္႕ဆိုေသာ္..ညပိုင္းတြင္ထိုေနရာသည္သရဲေျခာက္ေသာေႀကာင္႕ျဖစ္သည္။ေျခာက္ေသာ
သရဲမွာလည္းနႏၵာလိွုင္ႏွင္႕တူသည္ဟုေျပာက်သည္။ကၽြန္ေတာ္တို႕ကေတာ႕တခါမွမေျခာက္ခံဘူးေတာ႕
ဟုတ္မဟုတ္မသိပါ။နာမည္ႀကီးတာကိုျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ဒီလိုႏွင္႕ခရီးဆက္ထြက္လာရာညေနေစာင္းေလာက္တြင္မေကြးျမိဳ႕သို႕ေရာက္ရိွသည္။မေကြးေဟာ္တည္သို႕
ကားကိုေမာင္းျပီးတေနကုန္ပင္ပန္းလာသမွ်ကိုေခတၱအနားယူက်သည္။ေရးမိုးခ်ိဳး၊အ၀တ္အစားလဲျပီး
“လက္ႏွစ္ဖက္”အေအးဆိုင္သို႕သူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္ခ်ီတက္ျပီးအေအးေသာက္ရင္းမေကြးသူေခ်ာေခ်ာ
ေလးေတြကိုလိုက္လံေငးေမာရင္းနဲ႕စကားေဖာင္ဖြဲ႕ေျပာဆိုေနက်သည္။
ထိုစဥ္ ကိုေမာင္က“သားႀကီးဘုရားကိုေနာက္ေန႕မွသြားေတာ႕ကြာ..ကားတေနကုန္စီးလာတာအိပ္ခ်င္ေနျပီ”
ကၽြန္ေတာ္ကလည္း“အင္း..ေကာင္းသားပဲကဲငါတို႕တခုခုစားျပီေဟာ္တည္ျပန္မယ္.၊နားမယ္”
ေဟာ္တည္သို႕ျပန္ျပီးအနားယူက်သည္။ကၽြန္ေတာ္သည္အိမ္မက္ထဲမွာဖူးရေသာဘုရားကိုအရမ္းဖူးခ်င္ေနျပီ
စိတ္ကထိမ္းမရ။အဲဒါနဲ႕“ကိုျဖိဳးေရ..ကိုေနာင္နဲ႕ကိုေမာင္ေတာ႕အိပ္ကုန္ျပီ...မင္းနဲ႕ငါအျပင္ကားထြက္
ေမာင္းရေအာင္”ဟုေျပာလိုက္ရာ...နဂိုကအျပင္ထြက္ခ်င္ေနေသာကိုျဖိဳးက“ေအး..ငါလဲအဲဒါပဲေျပာမလို႕
ေျပာေနတာႀကာတယ္လာသြားရေအာင္”ဟုဆိုတာအျပင္သို႕ႏွစ္ေယာက္သားထြက္လာလိုက္သည္။

မေကြးျမိဳ႕ရဲ႕ညခ်မ္းေလးက.သာယာလွပလိုက္တာ။ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းေဘးကပို၍သာယာေသးတယ္။
“ကိုျဖိဳးေရငါတို႕ျမသလြန္ဘုရားကိုသြားရေအာင္”
“ေအးသြားေလ...ေနအံုး..ကားငါေမာင္းမယ္”
“အိုေကေမာင္းေလ..ဂရုေတာ႕စိုက္ဟ..စက္ဘီးေတြဆိုင္ကယ္ေတြကရွုပ္တယ္”
“ေအးပါကြ..သားႀကီးရာ”
ဒီလိုနဲ႕ျမသလြန္ဘုရားသို႕ေရာက္ေသာအခါ....အရမ္းဖူးေျမာ္ခ်င္ေသာဘုရားေစတီကိုဖူးေျမာ္လိုက္ရ၍..
စိတ္ထဲတြင္ႀကည္ႏူးမဆံုး။ဘုရားဖူးျပီးဘုရားေစာင္းတန္းသို႕လမ္းေလွ်ာက္လိုက္ႀကည္႕ရင္းေစာင္းတန္းမွ
ပန္ခ်ီကားမ်ားကိုလိုက္၍ႀကည္႕ေနမိသည္။ကိုျဖိဳးကေတာ႕..“သားႀကီးငါနဲနဲပါတ္ႀကည္႕အံုးမယ္
မင္းကပန္းခ်ီကားေတြစိတ္၀င္စားေတာ႕ႀကည္႕ေနအံုး..ငါလိုက္ႀကည္႕အံုးမယ္ေနာ္”
“ေအးေအး..သြားေလ“
ကၽြန္ေတာ္သည္ပန္ခ်ီကားမ်ားကိုႀကည္႕ရင္းတစ္ေယာက္ထဲက်န္ခဲ႕သည္။
............xxxx....xxxx................xxxx.............................
ကိုျဖိဳးသည္ဘုရားေပၚသို႕တစ္ေယာက္ထဲလွည္႕ပါတ္၍ႀကည္႕ေနေလသည္။သူသည္ဘုရားအားေမာ႕၍
အထပ္ထပ္အခါခါလွည္႕ပတ္ႀကည္႕ေနေလသည္။သူသည္မေကြးသို႕မေရာက္မွီလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ကားေပၚ
၌မေကြးျမသလြန္ေစတီေတာ္သမိုင္းစာအုပ္ကိုဖက္ရွုလာျပီး...စာအုပ္ထဲမွာပါေသာအေႀကာင္းအရာမ်ားကို...
ေလ႕လာ႕ႀကည္႕ရွုေနေလသည္။..“အင္းဘုရားမွာဘီးလူးျပံဳးေနတယ္ဆိုတာမေတြ႕ပါလား”တစ္ေယာက္ထဲ
ျငီးျငဴေနေလသည္။ထိုစဥ္သူ၏ေဘးသို႕..မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ေရာက္လာျပီး..“အကို.အကို႕ကိုညီမႀကည္႕
ေနတာႀကာျပီ..တခုခုကိုရွာေနသလိုပဲေနာ္..ဘာရွာေနတာလဲဟင္..ညီမသိတာေျပာျပမယ္ေလ”
“အဲ..ဟို.ဟိုေလ.ဘုရားမွာျပံဳးေနတဲ႕ဘီလူးရိွတယ္ဆို႕လို႕ေလ..အဲဒါရွာေနတာ..မေတြ႕လို႕ေလ..ဟီး”
“ေအာ္..ျပံဳးေနတဲ႕ဘီလူးကိုရွာေနတာလား..ညီမသိတယ္..ညီမလိုက္ျပမယ္လာ”
သူမေခၚရာသို႕..သူလိုက္သြား၏။
“အကို..ညီမလက္ညိဳးထိုးရာကိုေသခ်ာႀကည္႕ေနာ္..ေတြ႕လားျပံဳးေနတဲ႕ဘီလူး”
“အင္းအင္းေတြ႕ျပီ.တကယ္ျပံဳးေနတယ္..ဟာဒုကၡ..ကင္မရာေမ႕ေနတယ္...ရိုက္ထားမလို႕ေလ”
“ေနာက္ေန႕မွရိုက္ေပါ႕အကိုရဲ႕..ေနာက္ေန႕လဲလာခဲ႕ေလ..အကိုမသိတာညီမေျပာျပမယ္..
ေအာ္..ဒါနဲ႕.အကိုကမေကြးေဟာ္တည္မွာတည္းတာေနာ္”
“အင္း..ဟုတ္တယ္”..သူေျဖသာေျဖလိုက္ရတာ..စိတ္ထဲကေန“ဒီေကာင္မေလးငါမေကြးေဟာ္တည္မွာ
တည္းေနတယ္ဆိုတာဘယ္လိုသိလဲမသိဘူး.”..အံ႔ႀသေနမိသည္။
“အကို”ဟုေခၚလိုက္သည္႕အသံေလးကိုယခုမွေသခ်ာနားေထာင္မသည္။နားထဲသို႕ခ်ိဳေအးဆင္းသြားသကဲ႕
သို႕သာယာလွသည္။မ်က္ႏွာေလးကိုႀကည္႕လိုက္ေတာ႕လည္းလွပေခ်ာေမာလွေပသည္။အသံႀကားသနားပါေစ
မ်က္ႏွာျမင္ခ်စ္ခင္ပါေစဆိုတဲ႕.စကားႏွင္႕အညီခ်စ္စရာေကာင္းလွေပသည္။
“အကိုလာဒီဘက္ကို....ဟိုဘက္ကမ္းကမင္းဘူးျမိဳ႕ေလ”
“ဟုတ္လား”
“ညီမကမင္းဘူးနဲ႕မေကြးကိုသြားလိုက္ျပန္လိုက္ေလ”
“ဟုတ္လား..ညီမကဘယ္မွာေနတာလဲမေကြးမွာေနတာလား”
“ညီမလား..ညီမဒီဘုရားနားမွာေနတာေလ...တခါတေလျမစ္တဖက္ကမ္းကဘုရားနားမွာလဲေနတယ္ေလ
ဟိုးမွာေတြ႕လား..အဲဒီဘုရားေလ”
“ေတြ႕တယ္ညီမ..ဒါနဲ႕ညီမနာမည္ဘယ္လိုေခၚလဲ..”
“ညီမနာမည္လား..နန္း..လို႕ပဲမွတ္ထားလိုက္ေလ”
“အင္းအင္း..ဟုတ္ျပီနန္း...အကိုနာမည္..ကိုျဖိဳးပါ”
“ဟုတ္ကဲ႕ညီမသိတယ္ေလ”
ဒီတစ္ခါထပ္အံႀသရျပန္ျပီ..ကၽြန္ေတာ္နာမည္သိေနသည္တဲ႕။
.........................xxxxxxxxxxxxx................................
သူတို႕ႏွစ္ဦးစကားေျပာဆိုေနသည္ကိုဘုရားလာဖူးသူမ်ားကလွည္႕၍ႀကည္႕ရွုသြားႀကျပီး.....ေျပာသြားသည္က
“တစ္ေယာက္ထဲစကားေတြေျပာေနတယ္ေနာ္..ေကာင္းေလးကအသက္ငယ္ငယ္ေလးနဲ႕စိတ္မႏွံဘူးထင္တယ္”တဲ႕ေလ...
.........**..........**.............**
ကၽြန္ေတာ္လဲဘုရားေစာင္းတန္းမွပန္ခ်ီးကားမ်ားကိုတခုခ်င္းေသခ်ာႀကည္႕၍ျပီးစီသည္ႏွင္႕ဘုရားေပၚသို႕တက္
ျပီးကိုျဖိဳးဆီသို႕သြားေလသည္။ကၽြန္ေတာ္လဲဘုရားေပၚသို႕ေရာက္ျပီးဘုရားကိုအာရံုျပဳရိွခိုးလိုက္သည္။
ျပီးေနာက္ဘုရားကိုပါတ္၍“ကိုျဖိဳး”အားရွာလုိက္သည္။
......xx....xx.....
ထိုစဥ္...“အကိုညီမသြားေတာ႕မယ္ေနာ္..ေနာက္ေန႕လဲ..လာခဲ႕ေနာ္ညီမေစာင္႕ေနပါမယ္”
“ေအာ္..အင္းညီမနန္း..ေနာက္ေန႕လဲအကိုတို႕လာခဲ႕ပါမယ္”
“ဟုတ္”
သူ႕ရင္ထဲတခုခုဟာတာတာက်န္ခဲ႕သလိုခံစားလိုက္ရသည္။
............****.............*****.................
သူမသည္..ကၽြန္ေတာ္လာမည္ကိုသိ၍လားမသိျပန္ေလျပီ။ကၽြန္ေတာ္သည္ကိုျဖိဳးကိုေတြ႕ေသာအခါ..
“ေဟ႔ေကာင္ႀကီး..တစ္ေယာက္ထဲဘာေတြေငးတာလဲဟ..လာျပန္ရေအာင္.ဘယ္ႏွယ္႕လဲႀကည္႕လိုစံုျပီလား”
“ေအးစံုပါျပီ..မင္းေကာ..ပန္ခ်ီကားေတြလိုက္ႀကည္႕ျပီးျပီလား”
“အင္းျပီးျပီ”
ဒီလိုနဲ႕ႏွစ္ေယာက္သား.ကားထားေသာေနရာသို႕သြားေလသည္။ကိုျဖိဳးတစ္ေယာက္မ်က္လံုးကဂနာမျငိမ္
ဟိုႀကည္႕ဒီႀကည္႕နဲ႕တခုခုကိုရွာေဖြေနသလို..လမ္းသာေလွ်ာက္ေနသည္စိတ္ကလမ္းေလွ်ာက္သည္႕အေပၚ
ရိွဟန္မတူ။.........................

ဆက္ျပီးဘာေတြျဖစ္လာမလဲဆိုတာ....ဒုတိယပိုင္းမွာဆက္လက္ရွုစားပါခင္ဗ်ာ..........
ေဒါင္းမင္း

ႀကိဳးရွုပ္ေနသူမ်ား

ကၽြန္ေတာ္တို႕စကား၀ိုင္းတြင္ သူကေငးေငးငိုင္ငိုင္သုန္သုန္မွုန္မွုန္ျဖစ္ေနပါသည္။ခဏႀကာမွသူႏွင္႕သူ႕ဇနီး
အိမ္ရွင္မတို႕မေျပမလည္ျဖစ္လာခဲ႕ေႀကာင္း၊သူ႕လိုစာသမားတစ္ဦးအတြက္ ဓနဥစၥာရွာေဖြေရး၌မည္ကဲ႕သို႕
ေသာအခက္အခဲမ်ားရိွေႀကာင္းကိုေျပာဆိုျငီးတြားပါသည္။ထို႕ေနာက္သူက
“ဖရက္ဒရစ္နိေရွးေျပာတာဟုတ္တယ္ဗ်၊ထာ၀ရဘုရားရဲ႕ပထမအမွားကလူကိုဖန္ဆင္းလိုက္ျခင္းပဲ၊လူျဖစ္လာ
ရတာေကာင္းကိုမေကာင္းပါဘူးဗ်ာ”
သူကထာ၀ရဘုရားကိုအျပစ္တင္စကားေျပာရင္းဘ၀ဒုကၡမ်ားကိုတဆင္႕ျငီးတြားသည္။ထို႕ေနာက္သူကဆက္၍
“ထာ၀ရဘုရားရဲ႕ဒုတိယအမွားကမိန္းမကိုဖန္ဆင္းလိုက္ျခင္းပဲဗ်၊အဲဒီမိန္းမေႀကာင္႕ မိန္းမေတြေႀကာင္႕ေပါ႕ဗ်ာ၊
က်ဳပ္တို႕ေယာက်ာ္းေတြဒုကၡေရာက္လိုက္ႀကတာေျပာမဆံုးေအာင္ပဲ၊တကယ္ဆိုမိန္းမဆိုတာေခ်ာက္
ကမ္းပါးျပတ္ ႀကီးနဲ႕တူတယ္ဆိုတာဟုတ္တယ္ဗ်၊အဲဒီမိန္းမဆိုတဲ႕ေခ်ာက္ႀကီးထဲက်သြားျပီဆိုရင္ျပန္တက္ႏိုင္ဖို႕
ဆိုတာမလြယ္ ဘူ၊မလြယ္ေတာ႕ဘူး၊”

သူ၏ဘယ္ဘက္နံေဘးတြင္ထိုင္ေနသူမိတ္ေဆြကသူ၏စကားကိုေထာက္ခံသည္႕အေနျဖင္႕ဦးေခါင္းတညိတ္
ညိတ္လုပ္ေနသည္။ထိုသို႕ဦးေခါင္းညိတ္ရင္းမွမိန္းမဆိုသည္မွာေယာက်ာ္းတည္းဟူေသာ၀ါဂြမ္းကိုလႊင္႕မွုတ္
လိုက္သည္႕ေလႏွင္႕တူေႀကာင္း၊ေလျဖင္႕မွုတ္လြင္႕လိုက္ပါက၀ါဂြမ္းသည္ရပ္တည္ရာမရလြင္႕ပါသြားသကဲ႕
သို႕ေယာက်ာ္းျဖစ္သူမွာလဲရပ္တည္ရာမရႏိုင္ပဲဒုကၡေတြႏွင္႕ႀကံဳေတြ႕ရေႀကာင္း၊မိန္းမဆိုသည္မွာသခင္ႏွင္႕တူ၍
လင္ေယာက်ာ္းမွာမူကၽြန္ႏွင္႕တူေႀကာင္း၊မိန္းမအလိုက်၊ထိုမိန္းမကေမြးေသာသားသမီးမ်ားအလိုက်လုပ္ကိုင္
ေဆာင္ရြက္ေနရေသာကၽြန္အႀကီးစားႏွင္႕တူေႀကာင္းေျပာရင္းႏွစ္ဦးသားစကားအေပးအယူတည္႕ေနက်ပါသည္။
မဃေဒ၀လကၤာသစ္ကိုဖက္ရင္း“မိန္းမတို႕အျပစ္သေဘာညစ္ကိုတစ္ေတာင္ေလာက္ရွည္တဲ႕လွ်ာနဲ႕ဘာ
အလုပ္မွမလုပ္ပဲေန႕ေရာညပါမရပ္မနားေျပာေပမယ္႕ေျပာလို႕မဆံုးႏိုင္ေအာင္ပါပဲလား”ဟုလည္းျငီးတြား
ႀကျပန္ပါသည္။ရိွုပင္ေဟာင္၀ါဆိုေသာေတြးေခၚပညာရွင္ကမဂၤလာလက္ဖြဲ႕စရာႀကံဳလာလွ်င္ႀကိမ္လံုးႏွင္႕ႀကိဳးကို
လက္ဖြဲ႕တက္ေႀကာင္း၊ထိုသို႕လက္ဖြဲ႕တက္ျခင္း၏သေဘာမွာမိန္းမကသခင္အျဖစ္ႏွင္႕မိမိကိုကၽြန္သဖြယ္
မဆက္ဆံရေအာင္အိမ္ေထာင္က်ကတည္းကႀကိဳႀကိဳတင္တင္“မိန္းမနဲ႕ႏြားမသနားနဲ႕”စကားအတိုင္း
မိန္းမကိုႀကိဳးတုတ္၍ႀကိမ္ႏွင္႕ရိုက္ေပးဖို႕ရန္ျဖစ္ေႀကာင္းေျပာေနျပန္ပါသည္။
သူတို႕ႏွစ္ဦး၏ေရွ႕တည္႕တည္႕တြင္ထိုင္ေနေသာမိတ္ေဆြကလွုပ္လွုပ္ရွားရွားျဖစ္လာျပီးေနာက္

“ခင္ဗ်ားတို႕ကိုႏြားႀကီးႏွစ္ေကာင္အေႀကာင္းေျပာခ်င္တယ္ဗ်၊ႏြားအျဖဴနဲ႕ႏြားအနက္ကိုနဖါးႀကိဳးခ်င္းခ်ည္ေႏွာင္
ထားတယ္ဗ်၊ဒီလိုခ်ည္ထားေတာ႕ႏြားျဖဴႀကီးသြားမယ္ႀကံေတာ႕လည္းႏြားနက္ကကန္႕လန္႕ကန္႕လန္႕ပါေနတယ္
ႏြားနက္ႀကီးသြားမယ္လုပ္ေတာ႕လည္းႏြားျဖဴႀကီးကကန္႕လန္႕ကန္႕လန္႕ပါေနတယ္။ဒီအခါမွာႏြားျဖဴကလည္း
ႏြားနက္ေႀကာင္႕၊ႏြားနက္ကလည္းႏြားျဖဴေႀကာင္႕လြတ္လြတ္လပ္လပ္မသြားလာမလွုပ္ရွားရဘူးျဖစ္ေနတယ္
လို႕အျပစ္တင္စရာေတြျဖစ္ေနတာေပါ႕။တကယ္ေတာ႕ဘယ္သူ႕အျပစ္မွမဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ၊။အလည္ကနဖါး
ႀကိဳးေႀကာင္႕ပါ။အဲဒီလိုပဲဗ်။ခင္းဗ်ားတို႕ကလည္းမိန္းမေတြမေကာင္းေႀကာင္း၊မိန္းမေတြရဲ႕အျပစ္ကိုေျပာသလို
မိန္းမေတြကလည္းေယာက်ာ္းေတြရဲ႕မေကာင္းေႀကာင္း၊ေယာက်ာ္းေတြရဲ႕အျပစ္ကိုေျပာေနမွာပဲ။
တကယ္ေတာ႕ဘယ္သူႈအျပစ္မွမဟုတ္ပါဘူး။မိန္းမနဲ႕ေယာက်ာ္းႀကားမွာခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ႕တဏွာရာဂဆိုတဲ႕
သံေယာဇဥ္ႀကိဳးရဲ႕အျပစ္ပါ။တကယ္ေတာ႕အျပစ္ေျပာခ်င္ရင္အဲဒီႀကိဳးရဲ႕အျပစ္ကိုေျပာေပါ႕။လူေတြဟာ
ယူရမယ္႕တာ၀န္ကိုမယူရဲတာ၊ေျဖရွင္းရမယ္႕ျပသနာကိုမေျဖရွင္းရဲတာနဲ႕ဟိုလူအျပစ္ေျပာဒီလူ႕အျပစ္ေျပာနဲ႕
လုပ္ေနက်တာပါ။ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား”

ဘယ္သူမွဘာမွ်ျပန္မေျဖပဲဆိတ္ျငိမ္ေနက်သည္။မိန္းမအျပစ္ေျပာရင္းသုန္မွုန္ေနေသာမိတ္ေဆြ၏မ်က္ႏွာက
ပို၍သုန္မွုန္ေနသည္ဟုထင္ပါသည္။ခဏႀကာေသာအခါသူကကၽြန္ေတာ္တို႕ကိုႏုတ္ဆက္၍သုန္သုန္မွုန္မွုန္ႏွင္႕
ပင္ထြက္ခြာသြားပါသည္။

ႀကိဳးေတြပို၍ရွုတ္ေထြးသြားဟန္ျဖင္႕ေလွ်ာက္သြားေနေသာ႕သူကို႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေငးေမွ်ာ္ႀကည္႕ေနက်ပါသည္။

နႏၵာသိန္းဇံ(အသြင္သဏၭာန္တို႕ေနာက္ကြယ္၌)စာအုပ္မွေဖာ္ျပပါသည္။
ေဒါင္းမင္း

သန္႕ရွင္းတဲ႕အခ်စ္

လာေရာက္လည္ပတ္သူသူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြမ်ားကိုကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာသီခ်င္းေလးမ်ား ႏွင္႕တခါတရံတင္ဆက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ.ကၽြန္ေတာ္႕ဘေလာ႕သို႕ေရာက္ရိွတုန္း.ဂီသသံစဥ္ကိုနားေထာင္ရင္း .စိတ္အပန္းေျဖသြားပါ..ႀကည္႕ရွုနားဆင္သြားႀကပါအံုး...လို႕
သန္႕ရွင္းတဲ႕အခ်စ္(၀ိုင္းစုခိုင္သိန္း)


ေဒါင္းမင္း

အဆိပ္သင္႕ ပင္စည္(၂)ဇာတ္သိမ္း

ကိုယ္ထင္ရင္ကုတင္ေရႊနန္းလို႕စကားပံုကဆိုခဲ႕ပါသည္။အထင္သည္မျမဲခဲ႕ပါ။ေျပာင္းလဲခဲ႕ရပါျပီ။ ဒီေတာ႕ ကုတင္သည္ ........................................................................................................

...........................................................................................................

..........................................................................“ဟင္ငါေရႊတိဂံုဘုရားကိုအိမ္မက္မက္

ေနတာပါလား။ေႀသာ္....မခ်ိဳရယ္ဘုရားကညည္းကိုအျမင္မွန္ျပေနပါလား။ခ်စ္သမီးကကိုယ္႕ရဲ႕ဘာသာက

ိုစြန္႕ခြာသြားေပမယ္႕ငါကခ်စ္သမီးကိုမေမ႕ပါဘူးလို႕ေျပာျပေနတဲ႕အတုိင္းပါပဲလား”။သူမတီးတိုးစြာ

ေရရြတ္မိသည္။မိုးစင္စင္လင္းသြားသည္႕တိုင္ဆက္၍အိပ္မရေတာ႕။ျမင္သိစိတ္၏အာရံုမွာအိမ္မက္ထဲက

ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ပံုေတာ္ျမင္ကြင္းကေဖ်ာက္ဖ်က္မရေတာ႕။.......*...*.......*

.................*...........................*................................*.............

ေန႕လည္ထမင္းစားျပီးသည္ႏွင္႕သားေလးကိုေခၚကာ ေရႊတိဂံုဘုရားသို႕ထြက္လာခဲ႕သည္။သူမခင္ပြန္း

အျပင္သြားခိုက္ျဖစ္၍အိမ္တံခါးကိုပိတ္ထားခဲ႕သည္။ျဖစ္လိုရာျဖစ္ေစေတာ႕ေနာက္ျပႆနာေနာက္မွႀကည္႕

ရွင္းေတာ႕မည္။

အိမ္မက္ထဲကအတိုင္းပါပဲေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးကဆည္းလည္းသံကလံုကလင္မ်ားျဖင္႕ေႏြးေထြးစြာႀကိဳဆိုလွ်က္

ရိွ၏။ဤေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးအားသူမတသက္တာဖူးခြင္႕မရေတာ႕ဟုထင္မွတ္ထားခဲ႕ရာယခုေတာ႕စြန္႕႔စြန္႕

စားစားဖူးျမင္ခြင္႕ရလိုက္ေသာေႀကာင္႕စိတ္ႀကည္ႏူးခ်မ္းေျမ႕မွုအျပည္႕ျဖင္႕အားပါးတရရိွခိုးပူေဇာ္လိုက္သည္။

သို႕တိုင္ေအာင္ဖူးျမင္၍မ၀ႏိုင္ေအာင္ရိွလွ၏။

“အမား...ဘာလုပ္ေနတာလဲဟင္”

အနီးတြင္ထိုင္ေနေသာသားေလးကသူမအားနားမလည္ဟန္ျဖင္႕ေမးလိုက္သည္။

“ေႀသာ္--သားသား--အမားဘုရားရိွခိုးေနတာေလ။ေဟာဟိုမွာေတြ႕လား။အဲဒါသားသားတို႕ဘုရားႀကီးေပါ႕။

သားသားလည္းရိွခိုးရမယ္ေနာ္”။

သားေလးကိုသူမရင္ခြင္ထဲထိုင္ေစလိုက္သည္။လက္ႏွစ္ဖက္ကိုလက္အုပ္ခ်ီပံုစံျပဳေစ၍နဖူးထက္တြင္တင္ေပးရင္း

ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးရိွရာသို႕ဦးတိုက္ထားလိုက္သည္။

“သားသားလိုက္ဆိုစမ္း အမားဆိုသလိုလိုက္ဆိုစမ္း..ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၦာမိ....ဓမံၼ သရဏံဂစၦာမိ....၊
သံဃံသရဏံဂစၦာမိ။

”

သားေလးကိုတုိင္ေပးရင္းသူမေရာသားေလးပါသရဏဂံုေဆာက္တည္ျပီးျဖစ္သည္ဟုမွတ္ယူလိုက္သည္။

**------****-----****

ဘုရားကျပန္လာျပီးေနာက္တေန႕မွာပင္သူမခင္ပြန္းကဆန္႕က်င္ဘက္ျဖစ္လြန္းေသာစကားတစ္ခြန္းျဖင္႕

တိုင္ပင္ခဲ႕ပါသည္။

“ခ်ိဳ-သားေလးကိုကို၀တ္ေက်ာင္းေခၚသြားအံုးမယ္”

“အို-သားေလးက..အခုမွေလးႏွစ္ေက်ာ္ရံုေလးရိွေသးတာငယ္ပါေသးတယ္။အစ္ကိုရယ္ျဖည္းျဖည္းမွေခၚတာေပါ႕။”

“ကို..ဆရာတစ္ေယာက္နဲ႕တိုင္ပင္ျပီးျပီေခၚသြားမွျဖစ္ေတာ႕မယ္။”

ဆႏၵ၏ေနာက္မွာအာဏာတို႕ေရာစြက္ေနေသာသူမခင္ပြန္း၏စကားလံုးမ်ားကိုသူမေတာ္လွန္တားျမစ္ႏိုင္စြမ္း

မရိွခဲ႕ပါ။

.....................**.......................**.....................

သူမခင္ပြန္းႏွင္႕သားေလးတို႕ထြက္သြားျပီးတစ္နာရီခန္႕အႀကာမွာသူမအမည္ကိုအေရးတႀကီးေခၚသံႀကားလိုက္

ရသည္။

”မခ်ိဳ-----မခ်ိဳ----မခ်ိဳ”

“ဟဲ႕----အီမန္ဘာလို႕ဒီေလာက္အေရးတႀကီးေခၚေနရတာလဲ”

“အစ္မေယာက်္ားမွာသြားတယ္၀တ္ေက်ာင္းကအျပန္အစ္မတို႕ကေလးကားတိုက္ခံရလို႕..အဲဒါ

ေဆးရံုကိုအျမန္လိုက္ခဲ႕ပါတဲ႕”

“ဘာ..သားေလးကားတိုက္ခံရလို႕”

သူမရင္ထဲမီးစႏွင္႕ထိုးသြင္းခံရသကဲ႕သို႕ခံစားလိုက္ရသည္။ရပ္ထားေသာႀကမ္းျပင္ေနရာသည္ဦးစိုက္ကၽြမ္းျပန္

ျဖစ္သြားသည္ဟုမွတ္ထင္လိုက္ရသည္။ေဆးရံုကိုအျမန္ဆံုးလိုက္သြားလိုက္သည္။ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္ေနေသာ

သားေလးအေလာင္းကိုေတြ႕လိုက္ေတာ႕သူမရင္ထဲဆို႕နင္႕သြားသည္။သားေလးအားႀကီးစြာေသာသနားျခင္း
ႏွင္႔အတူလက္လြတ္ဆံုးရံွုးလိုက္ရျပီဟူေသာ အသိေႀကာင္႕ႏွလံုးသားသည္တဆက္ဆက္တုန္ေန၏။ငိုရိွုက္
လိုက္သည္႕တိုင္ရင္၀၌တစ္ဆို႕ေနေသာေႀကာင္႕အသံထြက္မလာေတာ႕။

သားေလးအားသျဂိဳလ္ျပီးစီးသည္႕ေန႕မွာပင္သူမခင္ပြန္းက ပေဟဠိဆန္ေသာေမးခြန္းတစ္ခုကိုေမးလာသည္။

“ခ်ိဳ--ကိုယ္တို႕သားေလးဆံုးရတာ ဘာေႀကာင္႕လဲသိလား”

“သိတယ္ေလ--ရွင္႕ေႀကာင္႕ေပါ႕။ရွင္၀တ္ေက်ာင္းေခၚသြားလို႕ေပါ႕။ကၽြန္မေခၚမသြားနဲ႕အံုးလို႕တားပါလွ်က္နဲ႕

ဇြတ္အတင္းေခၚသြားတယ္။ရွင္႕ေႀကာင္႕ကၽြန္မသားေသရတာေလ။”

သားေလးအတြက္ခံစားခဲ႕ရေသာနာက်င္မွုႏွင္႕ေဒါသတို႕ေရာစြက္ေနသည္ေႀကာင္႕သူမႀကမ္းတမ္းစြာေျပာဆို
ပစ္လိုက္သည္။

“ေအးငါလည္းအဓိကတရားခံဘယ္သူလည္းဆိုတာသိေစခ်င္လို႕မင္းကိုေမးတာ။

သားေလးမဆံုးခင္ေန႕ကအျပင္သြားတဲ႕ကိစၥအိမ္နီးခ်င္းေတြေျပာလို႕ငါအားလံုးသိျပီးျပီ။

သားေလးကိုမင္းတို႕ဘုရားေခၚမသြားခဲ႕ရင္ငါလည္း၀တ္ေက်ာင္းပို႕ဖို႕အေလာတႀကီးစီစဥ္မွာမဟုတ္ဘူး။

သားေလးဆံုးစရာအေႀကာင္းမရိွဘူး။သားေလးဆံုးရျခင္းရဲ႕အဓိကတရားခံက..မင္းကြ..။မင္းသိရဲလား။”

“အို--ရွင္မဆိုင္တဲ႕ကိစၥကိုလာျပီးမစြပ္စြဲပါနဲ႕အေမတစ္ေယာက္ကသူ႕သားတစ္ေယာက္ကိုသူတို႕ဘုရား

ေခၚသြားတာအျပစ္ေျပာစရာမဟုတ္ဘူး။ဒါဘာထူးဆန္းလဲ”

“ေအးသူမ်ားေတြအတြက္မထူးဆန္းေပမယ္႕မင္းအတြက္ထူးဆန္းတယ္ကြ မင္းကိုယ္မင္းျပန္ေမးႀကည္႕စမ္း။

ဘာ--ဘာသာ၀င္လဲဆိုတာ”။

သူမရယ္သြမ္းေသြးရင္းျပန္လည္ေခ်ပလိုက္သည္။

“ဟင္း--ဟင္း--ဟင္းကၽြန္မလားဗုဒၶဘာသာ၀င္ေလ။ကၽြန္မေရႊတိဂံုဘုရားႀကီးဆီမွာသရဏဂံုေဆာက္တည္ျပီး

သြားျပီအခုကၽြန္မဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္ေနျပီေလ”

“ဘာ---ဘာေျပာတယ္။မင္းေစာ္ကားတယ္ေပါ႕။ငါတို႕ဘာသာထဲ၀င္ျပီးတျခားဘာသာျပန္ေျပာင္းတယ္ေပါ႕”

“ေစာ္ကားတာမဟုတ္ဘူး။ကၽြန္မရဲ႕ကိုယ္ပိုင္အခြင္႕အေရးကိုကၽြန္မဘာသာဖန္တီးယူတာ။အခုကၽြန္မမွာ

သားေလးလဲမရိွေတာ႕ဘူး။ဘာမွငွဲ႕ကြက္စရာအေႀကာင္းမရိွေတာ႕ဘူး။ဒီေတာ႕ရွင္႕ကိုဆက္ျပီးမေပါင္းႏိုင္ေတာ႕

ဘူး။ကၽြန္မရဲ႕အခြင္႕အေရးေတြကိုကၽြန္မဆက္ျပီးအဆံုးအရံွုးမခံႏိုင္ေတာ႕ဘူး”

“ေအး--ဒါဆိုရင္ေကာင္းျပီေလအိမ္မွာရိွတဲ႕ပစၥည္းကိုေတာ႕မင္းဘာတစ္ခုမွရလိမ္႕မယ္မထင္နဲ႕မင္းႀကိဳက္တဲ႕

ေနရာသြားႏိုင္တယ္”။

သူမအ၀တ္အစားမ်ားကိုအိမ္ေထာင္က်စဥ္ကယူလာခဲ႕ေသာအိတ္ျဖင္႕ထည္႕၍သေဘၤာဆိပ္သို႕ထြက္လာခဲ႕

သည္။သူမအတြက္ေရွ႕ဆက္ျပီးလုပ္ရမည္႕အလုပ္ႏွင္႕သြားရမည္႕ေနရာအတြက္ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကိုခိုင္မာ

စြာခ်လိုက္သည္။ခရီးသည္မ်ားနားေနခန္းသို႕၀င္၍စာတစ္ေစာင္ေရးလိုက္သည္။

......xxxxxxx...............xxxxxx.............xxxxxx

““ေအးမာ၊မေဆြ၊ခင္မိုး။

ငါစာေရးလိုက္ပါတယ္။နင္တို႕ဒီစာကိုဖက္ေနတဲ႕အခ်ိန္မွာငါဟာမခ်ိဳအျဖစ္နဲ႕မဟုတ္ေတာ႕ပဲေလာကီကိုစြန္႕ခြာ

သြားတဲသီလရွင္တစ္ပါးျဖစ္ေနပါျပီ။ငါေလတို႕ငယ္ငယ္ကႏုတ္တိုက္က်က္ခဲ႕ဘူးတဲ႕သားသမီးက်င္႕၀တ္ငါးပါး

လကၤာထဲက“ေစာင္႕ေလမ်ိဳးႏြယ္”ဆိုတဲ႕စာေႀကာင္းေလးကိုမိုက္မဲစြာလ်စ္လ်ဴရွုခဲ႕မိတယ္။ဒါေႀကာင္႕

ငါဟာ..ဘာသာလဲဆံုး၊သားလဲဆံုး၊ဘ၀လည္းဆံုးခဲ႕ရတယ္။အမ်ိဳးအႏြယ္ကိုေစာင္ေရွာက္ဘို႕တာ၀န္ပ်က္ကြက္

သူ၊ဒို႕ရဲ႕ခ်စ္စရာေက်းလက္စရိုက္ေတြနဲ႕ေ၀းကြာသူလည္းျဖစ္ခဲ႕ရတယ္။နင္တို႕နဲ႕အတူတျခားဒို႕ရဲ႕သူငယ္ခ်င္း

ေတြကိုငါ႕လိုအျဖစ္မ်ိဳးမႀကံဳရေအာင္ငါ႕ဘ၀ကိုသင္ခန္းစာယူျပီးအိမ္ေထာင္ျပဴမမွားႀကပါနဲ႔လို႕ငါသတိေပး

တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္”။

နင္တို႕ရဲ႕သူငယ္ခ်င္း

မခ်ိဳ

xxxx..............xxxxx.................xxxxx................xxx....

စာအိတ္ကိုပိတ္၍ဧရာ၀တီသေဘၤာစာေရးႀကီးအားသူမတို႕ရြာသို႕ေပးဘို႕ရန္မွာႀကားလိုက္သည္။ဤစာသည္

ဆံုးရွုံးခံဘ၀ျဖင္႕ရင္း၍ရခဲ႕ေသာသူမ၏ေနာင္တေ၀ဒနာမ်ားအတြက္သူမတက္ႏိုင္ေသာအစားထိုးကုသမွုဟု

ခံယူလိုက္သည္။

သေဘၤာမ်ားဥဒဟိုသြားလာေနေသာရန္ကုန္ျမစ္ျပင္ႀကီးကိုေက်ာခိုင္းလိုက္သည္။သူမရင္ထဲမွာအိမ္ေထာင္ေရး

ေနာင္တမ်ား၊ဘ၀သင္ခန္းစာမ်ား၊ေလာကီသံေ၀ဂမ်ား၊ေပြ႕ပိုက္ထည္႕သြင္းလွ်က္သူမ၏ေျခလွမ္းမ်ားက

သီလရွင္မ်ားေနေသာ ေက်ာင္းတိုက္ဆီသို႕တေရြ႕ေရြ႕။ တေရြ႕ေရြ႕။ ။ ။

ျပီးပါျပီ...။ ။

ဂႏၳလုလင္(ဘိုကေလး)

ိ

"ေစ်းဝယ္ထြက္ၾကေသာ အစ္မ၊ ညီမမ်ားသို႕"

shopping ထြက္တတ္တဲ့ အစ္မေတြ ညီမေတြ...သတိထားၾကပါ...အလြန္မိုက္ရိုင္းတဲ့ ကိစၥတစ္ခု ဒီေန႕ ၾကားသိခဲ့ရပါတယ္...ကၽြန္ေတာ့္အစ္မ ဒီေန႕ အိမ္ျပန္လာေတာ့ ေဒါၾကီးေမာၾကီးနဲ႕..ကၽြန္ေတာ္က ဘာျဖစ္လာတာလဲလို႕ေမးေတာ့...ဒီလိုေျပာပါတယ္..သူ႕သူငယ္ခ်င္း ပလာဇာမွာ အက်ၤ ီသြားဝယ္တုန္းကအဝတ္လဲခန္းမွာ...အဝတ္လဲတဲ့ ပံုေတြ အင္တာနက္မွာေရာ.. ဖုန္းေတြမွာပါ ရိွတယ္တဲ့..အဲလို ပလာဇာမွာ မိန္းကေလးေတြ အဝတ္လဲခန္းမွာ..camera ေတြ တပ္ျပီး ဓာတ္ပံုေတြ ခိုးရိုက္...ပီးေတာ့ forum ေတြမွာတင္...ေယာက်ာၤးဆိုတဲ့ေကာင္ေတြက အဲလိုကိစၥေတြဆို..တျခားလူေတြပါ မွ်တတ္တဲ့အက်င့္...ဖုန္းထဲမွာပံုေတြထည့္...ဖုန္းအျခင္းျခင္း bluetooth နဲ႕ခ်ိတ္ျပီးေပး...ပံုေတြကို share လုပ္ၾက...ပံုေတြၾကည့္ျပီး...ပံုထဲက တစ္ေယာက္ကို အျပင္မွာ ျမင္ေတာ့ ျပံဳးစိစိနဲ႕ၾကည့္သြားၾကတာ...စဥ္းစားၾကည့္ဗ်ာ.. အခုတစ္ေယာက္က ေဆးေက်ာင္းက..ဆရာဝန္ျဖစ္မယ့္သူ..အဝတ္လဲခန္းကလဲ ေနာက္မွာ အျဖဴေရာင္ၾကီးကာထား....ဓာတ္ပံုထဲမွာေတာ့ background အျဖဴၾကီးနဲ႕ေပါ့..မသိရင္ မေကာင္းတာလုပ္စားေနတဲ့ မိန္းကေလး..ေစ်းေခၚတာ က်ေနတာပဲ..ေတာ္ေတာ္မိုက္ရိုင္းတဲ့ေကာင္ေတြ...ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းဗ်ာ..အဲလို လူမဆန္တာေတာ့ မေကာင္းဘူး..ဓာတ္ပံုခိုးရိုက္တဲ့ေကာင္ေတြ စဥ္းစားၾကည့္ဗ်ာ...ခင္ဗ်ားတို႕ညီမ...အဲ..အဲလိုေျပာရင္ နာမွာမဟုတ္ဘူး..ခင္ဗ်ားတို႕ ေကာင္မေလး...ခင္ဗ်ားတို႕ မိန္းမ...ခင္ဗ်ားတို႕ သမီး...အဲလို ရိုက္ခံျပီး သူမ်ားေတြကို ပံုေတြ မွ်ခံထိရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ..ခင္ဗ်ားတို႕ ကိုယ္ခ်င္းစာဖို႕ေကာင္းတယ္..အဲလို လူမဆန္ပဲ..ကိုယ္က်ဳိးအတြက္ မလုပ္သင့္ဘူး..ေနာက္ျပီး ဆိုင္ေတြ...ခင္ဗ်ားတို႕ေကာ..ဘာေၾကာင္႔လူမဆန္တာလဲ...ခင္ဗ်ားတို႕ စီးပြားေရးလုပ္ေနတာမဟုတ္လား..ဝယ္သူကိုေလးစားေပါ့ဗ်ာ..ခင္ဗ်ားတို႕ ပိုက္ဆံရတယ္...အဲလိုမ်ဳိး camera လာတတ္ထားတဲ့ေကာင္ေတြက ခင္ဗ်ားတို႕ကို ၁ပံုဘယ္ေလာက္ႏႈန္းနဲ႕ ရွင္းေပးတယ္...အဲလိုမ်ဳိးေတြ ရိွတယ္ဆိုတာကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္..ခင္ဗ်ားတို႕လည္း ကိုယ္က်ဳိးအတြက္ပဲ မလုပ္သင့္ဘူး..ကၽြန္ေတာ္ ထပ္ေျပာမယ္..ခင္ဗ်ားတို႕ ေကာင္မေလး...ခင္ဗ်ားတို႕ မိန္းမ...ခင္ဗ်ားတို႕ သမီး...အဲလို ရိုက္ခံျပီး သူမ်ားေတြကို ပံုေတြ မွ်ခံထိရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ..ေနာက္ျပီး လာဝယ္တဲ့လူေတြက မိေကာင္းဖခင္သားသမီးေတြ....အရင္ကဆို အဲလိုမ်ဳိး ပံုေတြနဲ႕...မိေကာင္းဖခင္သားသမီးေတြကို ေငြညွစ္...ဖ်က္စီးခဲ့တဲ့ အျဖစ္ေတြရိွတယ္...ကၽြန္ေတာ္သိတယ္..မေျပာခ်င္ဘူး.. ေျပာလို႕လည္းမေကာင္းဘူး..ေနာက္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္မွာ သက္ေသလည္းမရိွဘူး..ဘာပဲ ေျပာေျပာ ကိုယ္ခ်င္းစာတရား..မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ေလး နည္းနည္းေလာက္ ထည့္ၾကပါ...အစ္မေတြ.. ညီမေတြလည္း... အက်ၤ ီ ဝယ္တဲ့အခါ...သတိထားပါ...အေပၚကေနပဲ ထပ္ဝတ္ၾကပါ...အဲလိုပဲ တျခား စကပ္တို႕ ေဘာင္းဘီတို႕ဝယ္လည္း သတိထားပါ..ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ နည္းပညာခုတံုးလုပ္ျပီး..လုပ္စားေနတဲ့ေကာင္ေတြ ရိွတယ္..အစ္မကေမးတယ္...ဘယ္လိုလုပ္သင့္လဲဆိုေတာ့..ကၽြန္ေတာ္က ေျပာလိုက္တယ္..တရားစြဲေပါ့..တရားမစြဲခင္ အမ်ဳိးသမီးေရးရာကို တိုင္...တရားစြဲဖို႕ ဆိုင္မမွတ္မိရင္ ပလာဇာကို တရားစြဲဗ်ာ...တစ္ရွက္ကေန ႏွစ္ရွက္ထက္...တျခားလူေတြ အဲလိုမျဖစ္ဖို႕လိုတယ္ထင္တယ္...အဲလိုပဲ ေျပာလိုက္တယ္..အစ္မလည္း ျပန္ေရာက္ကတည္းက..ပါးစပ္က တတြတ္တြတ္နဲ႕ ထိုင္ဆဲေနတာ..ဆဲလို႕ဘာလုပ္လို႕ရမွာလဲ...ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီမွာေရးလိုက္တာ..အစ္မေတြ..ညီမေတြ... သတိထားျပီး ေစ်းဝယ္ၾကပါ...
co2zenith.co.cc မွ ကူးယူမွ်ေဝပါသည္။
http://www.ngunngemoe.co.cc/ထပ္မံကူးယူပါသည္။
ေဒါင္းမင္း

အဆိပ္သင္႕ ပင္စည္(၁)

ဤ၀တၳဳတိုေလးသည္အျဖစ္ပ်က္မွန္တစ္ခုအားအေျခခံျပီးခံစားေရးဖြဲ႕ထားေသာ၀တၳဳတိုတပုဒ္ျဖစ္ပါသည္။
......*......*....*

ကိုယ္ထင္ရင္ကုတင္ေရႊနန္းလို႕စကားပံုကဆိုခဲ႕ပါသည္။အထင္သည္မျမဲခဲ႕ပါ။ေျပာင္းလဲခဲ႕ရပါျပီ။ ဒီေတာ႕ ကုတင္သည္ ေရႊနန္းမဟုတ္ပဲသူမအတြက္အလွ်ံျငီးျငိီးေတာက္ေလာင္ေနေသာ သံေႏွာင္အိမ္ျဖစ္ခဲ႕ရပါေလျပီ။ “ခ်ိဳရယ္မင္းရဲ႕ အျပစ္ကင္းတဲ႕အျပံဳးေလးရယ္၊၀ါ၀င္းတဲ႕အသားေလးရယ္ဟာ ကိုယ္႕ကိုပထမဆံုးဖမ္းစား လိုက္တာပါပဲ” ခ်စ္သူ၏ေႏြးေထြးေသာစကားသံမ်ားသည္သူမအတြက္ျငိမ္႕ေညာင္းေသာဂီတသံမ်ားျဖစ္ခဲ႕ဖူး ပါသည္။
“မခ်ိဳရယ္ ညည္းအိမ္ေထာင္က် သိပ္ကံေကာင္းတာပဲ”
ဘ၀တူမိန္းကေလးမ်ား၏ခ်ီးက်ဴးမွုကိုခံရေသာအခါသူမမပြင္႕တစ္ပြင္႕ျပံဳးျပခဲ႕ပါသည္။ရင္ထဲမွာေတာ႕
တိတ္တခိုးပီတိလွိုင္းတို႕အလိပ္လိုက္တက္ေနခဲ႕ပါသည္။မဂၤလာေဆာင္ျပီး ေနာက္တစ္ေန႕မွာေတာ႕
သူမ၏ပီတိလွုိင္းတို႕စတင္ညစ္ႏြမ္းစျပဳခဲ႕ရပါျပီ။
“ ခ်ိဳမင္းကိုယ္တို႕ဘာသာထဲ၀င္ရမယ္.။”
“ဟင္..ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ႕ဘာသာယူလို႕ရတယ္မဟုတ္ဘူးလား” “မရဘူးခ်ိဳကို္ယ္႕ခင္ပြန္းရဲ႕ဘာသာကိုဇနီးသည္ကလိုက္ယူရတာကိုယ္တို႕ဘာသာရဲ႕ထံုးစံပဲ ဒါေႀကာင္႕ခ်ိဳမျဖစ္မေနေျပာင္းမွျဖစ္မယ္”။
“အကိုပဲလက္ထက္ျပီးရင္ခ်ိဳ႕အလိုက်အားလံုးျဖစ္ေစရမယ္ဆို” “ေအးေလအားလံုးခ်ိဳ႕အလိုက်ထားတယ္ေလ အခုခ်ိဳ႕မွာတီဗီြ၊ဗီစီဒီ၊ေရခဲေသတၱာ၊အဲယ္ကြန္း၊ တယ္လီဖုန္း၊သြားစရာရိွရင္ကား အားလံုးျပည္႕စံုေနျပီ။ဒါေတြအားလံုးခ်ိဳ႕ကိုခ်စ္လြန္းလို႕ ကိုယ္ျပည္႕ျပည္႕စံုစံုထားေပးတာေလ”

အိမ္ေထာင္ရွင္မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ဟာေခတ္မွီၤတဲ႕ရုပ္၀တၳဳပစၥည္းေတြျပည္႕စံုေနရင္လံုေလာက္ျပီလို႕
ထင္ခဲ႕တဲ႕သူမရဲ႕အသိဟာေနာက္က်ခဲ႕ရပါျပီ။အရံွုးေပးလက္ေျမာက္ျခင္းနဲ႕ပဲသူမခင္ပြန္းရဲ႕အလိုက်ဘာသာ
ေျပာင္းခဲ႕ရပါျပီ။
“ဟယ္...အေမလာတယ္၊၀မ္းသာလိုက္တာအေမရယ္သမီးေလအေမ႕ကိုအရမ္းေအာက္ေမ႕ေနတာ၊
အေမေနေကာင္းတယ္-ေနာ္”
“ေအး..ေကာင္းပါတယ္သမီးရယ္၊.အေမလည္းငါသမီးသားဦးေလးေမြးတယ္ႀကားကတည္းကလာခ်င္ေနတာ
အိမ္မွာေလးခ်က္ျပဳတ္ေရးတာ၀န္လက္လြဲလို႕မရတာနဲ႕ေတာ္ေတာ္နဲ႕မလာျဖစ္ဘူး။ဒါနဲ႕ငါေျမးႀကီးႀကည္႕စမ္းပါ
ရေစအံုး ဟယ္။ငါ႕မွာေျမးဦးသကၤန္းခ်ီရေတာ႕မွာဆိုေတာ႕၀မ္းသာေနတာ..ဟဲ႕။”

အမွတ္မထင္ေျပာလိုက္ေသာမိခင္ေဒၚရင္၏စကားသံေႀကာင္႕သူမထိပ္ထိပ္ျပာျပာျဖစ္သြားရသည္။သူမ၏
ခင္ပြန္းကမီးဖိုခန္းမွာထမင္းစားေနခိုက္ျဖစ္၍ေတာ္ေပေသးသည္။ေဒၚရင္ကေတာ႕သူမအျဖစ္ကိုမသိရွာပဲ
ကေလးကိုေကာက္ယူေပြ႕ခ်ီေခ်ာ႕ျမဴေနပါသည္။........*................*.........*

အႀကားအျမင္ဗဟုသုတနည္း၍ရိုးသားလြန္းေသာမိခင္ႏွင္႕ဘာသာအယူျပင္းထန္းေသာခင္ပြန္းသည္တို႕အႀကား
ပဋိပကၡမျဖစ္ေစရန္သူမသတိႀကီးစြာထား၍ဂရုစိုက္ခဲ႕သည္႕ႀကားမွာပင္ျပႆနာကရိုင္းျပစြာ၀င္ေရာက္လာခဲ႕
ပါသည္။
“ဒီမွာခ်ိဳ မင္းအေမလုပ္ပံုေကာင္းေသးရဲ႕လား”
“ဟင္...အေမဘာလုပ္မိလို႕လဲ”
“ဘာလုပ္ရမွာလဲကြ မနက္ကဘုန္းႀကီးတစ္ပါးကိုဆြမ္းထြက္ေလာင္းတာငါကိုယ္တိုင္ျမင္လိုက္လို႕ေပါ႕”
“ေႀသာ္-အစ္ကိုရယ္ရြာမွာလဲအေမကေန႕တိုင္းဒီလိုဆြမ္းေလာင္းေနက်ေလ။ဒီမွာလည္းထမင္းဟင္းအဆင္
သင္႕က်က္ျပီးသားျဖစ္ေနတာနဲ႕ေလာင္းလိုက္တာေနမွာပါ”
“မလိုခ်င္ဘူးကြာ-သူအိမ္မွာသူဘာလုပ္လုပ္ ငါ႕အိမ္မွာငါမႀကိဳက္တာမလုပ္ရဘူး။ဒီကိစမင္းေျပာရင္ေျပာ
မင္းမေျပာရင္ငါေျပာရလိမ္႕မယ္။”
“အို-အကိုေျပာစရာမလိုပါဘူး၊ခ်ိဳ႕ဘာသာအဆင္ေျပေအာင္ႀကည္႕ေျပာပါ႕မယ္။”

မိခင္အားရန္လိုထိပါးလာမည္႕ကိစအတြက္သူမႀကမ္းတမ္းစြာတုန္႕ျပန္လိုက္ခ်င္ပါသည္။သို႕ေသာ္ျပႆနာက
ပိုႀကီးထြားလာႏိုင္သည္႕အတြက္နာက်င္မွုတို႕ေရာစြက္ေနေသာေဒါသကိုအသာမ်ိဳသိပ္ထားလိုက္ရသည္။

သ႔ူမိခင္ျပန္ေသာေန႕တြင္ေမာ္တင္သေဘၤာဆိပ္သို႕သူမကိုယ္တိုင္လိုက္ပို႕ျဖစ္သည္။ကားေပၚကအဆင္းမွာပင္
ယခင္ကသူမႏွင္႕အတူေစ်းေရာင္းခဲ႕ေသာရြာသူအိမ္နီးခ်င္းမိန္းကေလးမ်ားႏွင္႕ဆံုျဖစ္သည္။
“ဟယ္-မခ်ိဳ၀လာလုိက္တာဟယ္၊သူေဌးမရုပ္တကယ္က်တယ္သိလား၊နင္ငါတို႕ကိုသတိရေသးရဲ႕လား-ဟင္။
ငါ႕မွာေတာ႕နင္႕ကိုေန႕တိုင္းသတိရေနတာ။”
“ေအးမာရယ္-ငါလည္းနင္တို႕ကိုသတိရပါတယ္၊ငါမွာအျပင္လဲေကာင္းေကာင္းထြက္ခြင္႕မရ၊သားေလးကလည္း
ရိွေနေတာ႕အိမ္ထဲမွာပဲေအာင္းေနရတယ္။”
“ေႀသာ္ဒါနဲ႕မခ်ိဳ-ဒီႏွစ္ရြာဦးေက်ာင္းကထိန္မွာဆိုင္းပါတယ္သိလား၊တန္ေဆာင္တိုင္မီးပန္းေတာင္းလွည္႕ပြဲက
လဲ အရင္ႏွစ္ေတြထက္ပိုစည္မွာရန္ကုန္ကဦးေက်ာ္ျမင္႕တို႕က-ကထိန္မွာေငြမတည္ျပီးမီးပန္းေတာင္းပြဲကိုအထူး
စပါယ္ရွယ္လုပ္ေပးမွာတဲ႕။အဲဒါ-နင္လာခဲ႕ပါ႕လားဟယ္။”
“ေအးဟယ္ငါလာခ်င္လုိက္တာ နင္တို႕ေျပာမွ ငါရြာကိုပိုျပီးေတာင္သတိရလာတယ္။”

ေျပာသာေျပာရသည္ သူမဘ၀သည္ရြာကစည္ကားလွေသာအလွဴပြဲ၊ကထိန္ပြဲမ်ားႏွင္႕အဆက္ျပတ္ခဲ႕ရျပီျဖစ္
သည္။“မည္႕သည္႕ပြဲေတာ္ကုိမွ်မသြားရဟု”တခ်က္လြတ္အမိန္႕ထုတ္ခံခဲ႕ရျပီးျဖစ္သည္။ကိုယ္႕၀မ္းနာကိုယ္
သာသိမို႕သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုရြာအေႀကာင္းမေျပာျဖစ္ေအာင္စကားလမ္းေႀကာင္းေျပာင္းလိုက္ရသည္။
မိမိ၏က်ဥ္းက်ပ္ေသာဘ၀ႏွင္႕ရြာကိုလြမ္းဆြတ္ေသာရင္တြင္းေ၀ဒနာတို႕ကိုသူငယ္ခ်င္းမ်ားမရိပ္မိေစရန္အျပံဳး
တုျဖင္႕ဖံုးထားရင္းစကားေျပာေနရသည္။

အျပန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ကားေပၚလိုက္ပါရင္းရြာကပြဲေတာ္ေတြအေႀကာင္းသူမေတြးေနမိသည္။သူမ၏
အပ်ိဳစင္ဘ၀အေပ်ာ္ဆံုးအခ်ိန္မ်ားသည္ရြာမွပြဲေတာ္ရက္မ်ားပင္ျဖစ္ခဲ႕ရသည္။အလွဴပြဲ၊ဘုရားပြဲ၊ရိွျပီဆိုလွ်င္
တေဒါက္ေဒါက္ဓါးခ်က္သံေလးမ်ားျဖင္႕စည္းခ်က္ညီညာေသာႀကက္သြန္လွီးပြဲမွာသူမပါ၀င္စျမဲ။ကြမ္းေတာင္
ပန္းေတာင္ကိုင္အဖြဲ႕ႏွင္႕အမ်ိဳးသမီးေ၀ယ်ာ၀စၥအဖြဲ႕မ်ားတြင္သူမသည္အေရးပါသူတစ္ေယာက္။၀ါတြင္းဥပုသ္
ေန႕မ်ားႏွင္႕သႀကၤန္ရက္မ်ားတြင္ဥပုသ္သည္မ်ားအားေကၽြးေမြးရန္မုန္႕လံုးေရေပၚလုပ္ရသည္မွာလဲေပ်ာ္စရာ
ေကာင္းလွသည္။ရြာမွာက်န္ရစ္ခဲ႕ေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ားမွာေပ်ာ္ရႊင္စရာဤပြဲေတာ္ရက္မ်ားကိုဆက္လက္ဆင္ႏြဲ
က်ေပဦးေတာ႕မည္။သူမမွာေတာ႕ပြဲေတာ္ရက္မ်ားေရာက္တိုင္းလြမ္းေမာျခင္းနဲ႕သာအခ်ိန္ကုန္ေနရျပီျဖစ္သည္။
ႀကိဳတင္ေတြးမထားမိေသာဆံုးရံွုးမွုမ်ားကိုသူမဆက္ျပီးမစဥ္းစားခ်င္ေတာ႕။မ်က္လံုးအစံုကိုပိတ္၍အေတြးကိုရပ္
ရန္ႀကိဳးစားလိုက္သည္႕တိုင္မ်က္ရည္စီးေႀကာင္းတို႕ကပါးျပင္ေပၚသို႕လိမ္႕ဆင္းလာသည္။
............*...................*......................*
ဤခုႏွစ္ဆူကုန္ေသာ......ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္ေတာ္အေပါင္းတို႕သည္...ဤမဂၤလာမ႑ပ္.....ေက်ာင္းေတာ္
အမွတ္ျဖင္႕သာလွ်င္...ေရႊဖ၀ါးရတနာ...စႀကာေရႊဖ၀ါး....ျဖန္႕ျငား........ျဖန္႕ျငားပါေစေသာ္။

သူမတို႕ေနရာႏွင္႕မလွမ္းမကမ္းတြင္ရိွေသာ မဟာသိမ္ေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတိုက္မွလြင္႕ပ်ံလာေသာအသံခ်ဲ႕စက္
အသံ။ဤသီခ်င္းသံသည္ရြာမွာအလွဴဘုရားပြဲရိွတိုင္းဖြင္႕ေနက်သီးခ်င္းသံျဖစ္သည္။အခုမွပို၍တမ္းတစြာ
နားေထာင္ျဖစ္သည္။ရြာကိုပို၍သတိရမိသည္။

သူမတို႕အရပ္တြင္အလွဴအစေန႕တြင္ အသံခ်ဲ႕စက္ေရာက္သည္ႏွင္႕တျပိဳင္နက္သီခ်င္းသံကိုစတင္ႀကားရသည္။
ထိုအခ်ိန္တြင္သူမတို႕အမ်ိဳးသမီးအုပ္စုကႀကက္သြန္လွီး၊ႀကက္သြန္ခြာျဖင္႕႔အလုပ္ရွုပ္က်မည္။ဦးညြန္႕တို႕
ဦးေအာင္လံတို႕၊ဦးႀကီးမ်ားကအက်ီဗလာက်င္း၍ပုဆိုးေခါင္းေပါင္းျဖင္႕လာေရာက္ထမင္းခ်က္ႀကမည္။ကေလး
တသိုက္ကဆူညံစြာေျပးလႊားေဆာ႕ကစား၍အခ်ိဳ႕ကအသံခ်ဲ႕စက္နားတြင္၀ိုင္းအံုေနႀကမည္။ညေနပိုင္းတြင္
အလွဴအိမ္ကေကၽြးေမြးေသာသီးစံုခ်ဥ္ေရဟင္း၊ငံျပာရည္ခ်က္၊တို႕စရာတို႕ျဖင္႕ကေလးလူႀကီးအားလံုးေပ်ာ္ေပ်ာ္
ပါးပါးစားေသာက္က်ေတာ႕မည္။

ဤသီခ်င္းႏွင္႕စိတ္ကူးထဲကရြာအလွဴပြဲ၏ပံုရိပ္ျမင္ကြင္းအစံုသည္သူမႏွလံုးသားထဲအေသြးအသားထဲအထိ
ရုန္းႀကြလွုပ္ရွားဆူေ၀လာေစ၏။ရင္တလွပ္လွပ္တုန္လာသည္အထိရြာကိုေအာင္းေမ႕မိ၏။အိမ္အျပင္ထြက္၍
အသံခ်ဲ႕စက္အသံႀကားရာသို႕သူမထြက္ႀကည္႕လိုက္သည္။ေယာဂီလံုခ်ည္မ်ား၀တ္လွ်က္သာသနာေတာ္အက်ိဳး
အတြက္ေငြဖလားကိုယ္စီကိုင္ကာအလွဴခံေနသူမ်ား၊တက္စြမ္းသေရြ႕ထည္႕၀င္လွဴဒါန္းသြားက်သူမ်ား၊
ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးအတြင္း၀င္၍ဘုရား၀တ္ျပဳေနသူမ်ား၊က်က္သေရရိွလွေသာျမင္ကြင္းအစံုကိုသူမလြမ္းေမာ
စြာေငးႀကည္႕ေနမိသည္။

ျဖစ္လိုရာျဖစ္ေစေတာ႕ပိုက္ဆံအိတ္ထဲမွေငြသံုးေထာင္က်ပ္ကိုထုတ္ယူ၍ခပ္သုတ္သုတ္သြားလွဴလိုက္သည္။
ဘ၀တသက္တာအတြင္းမွာအရသာအရိွဆံုးအလွဴဟုသူမဘာသာမွတ္ခ်က္ျပဳရင္းႀကည္ႏူးလိုက္သည္ျဖစ္ျခင္း။

.......................................................*...................................................
“ဒကာမႀကီး-ကိုရင္တစ္ပါးဆြမ္းခံႀကြလို႕ရမလား”
သကၤန္းကိုသပ္ရပ္စြာရံုထားေသာကိုရင္ႏွစ္ပါးကသူမကိုျမင္၍ဆြမ္းဖိတ္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ဘာသာျခားအမ်ား
စုေနထုိင္ေသာဤေနရာတ၀ိုက္တြင္ျမန္မာရုပ္ေပၚလြင္ေနေသာသူမကိုေတြ႕လိုက္၍အားကိုးတႀကီးဆြမ္းဖိတ္
လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။သူမဘာေျပာရမွန္းမသိေတာ႕ကိုရင္မ်ားကိုခပ္ေတြေတြႀကည္႕ေနမိသည္။
“အရွင္ဘုရားတပည္႕ေတာ္.......?........ဘာသာ၀င္ပါဘုရား”
တစ္ဆို႕ေနေသာလည္ေခ်ာင္းအတြင္းမွသူမအသံေခ်ာက္ကပ္စြာထြက္ေပၚလာသည္။ကိုရင္မ်ားကသူမကို
ဘာသာျခားဟုတ္ပါ႕မလားဟုသံသယအႀကည္႕ျဖင္႕ႀကည္႕၍လွည္႕ျပန္သြားႀကေလျပီ။

အလွဴအတန္းရက္ေရာေသာအဘိုးအဖြားတို႕၏ေျမးျဖစ္သူ.သဒၶါေစတနာထက္သန္ေသာ အမိအဖတို႕၏သမီး
ျဖစ္သူ၊ကုသိုလ္ေကာင္းမွုျဖင္႕ေ၀းခဲ႕ရ၍အလွဴအတန္းကိုရက္ေရာစြာျပဳလုပ္လိုသူယခုေတာ႕ဆြမ္းလာဖိတ္ေသာ
ကိုရင္မ်ားကိုဘာသားျခားပါဟူ၍ျငင္းဆန္လိုက္ရျပီ။ရင္ထဲမွာနင္႕ေနေအာင္ခံစားလိုက္ရသည္။တလိွုက္လိွုက္
တက္လာေနေသာရင္တြင္းေသာကကိုဘယ္လိုမွထိန္းမထားႏိုင္ေတာ႕။အိပ္ခန္းတြင္းသို႕၀င္၍အားရေအာင္
ငိုရွိုက္ပစ္လိုက္သည္။

........*........*..........
တိတ္ဆိတ္ေသာပတ္၀န္းက်င္၊ခပ္စိမ္႕စိမ္႕ေလႏုေအး၊ႀကည္ႏူးဖြယ္႕ဆည္းလည္းသံတို႕ကိုခံစားရင္း၊အလင္း
ေရာင္ခပ္ေဖ်ာ႕ေဖ်ာ႕ေအာက္၀ယ္ထီးထီးမားမားတည္ရိွေနေသာေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးကိုဦးခ်ရိွခိုးလိုက္သည္။
တဒဂၤအခိုက္အတန္႕ေလးရယ္ေပါ႕။သည္အခိုက္အတန္႕ေလးမွာပင္ျမင္ကြင္းအားလံုးေပ်ာက္ကြယ္ခဲ႕ရပါျပီ။
သူမအိပ္ယာကလန္႕ႏိုးခဲ႕သည္။
“ဟင္-ငါေရႊတိဂံုဘုရားကိုအိမ္မက္မက္ေနတာပါလား။ေႀသာ္....မခ်ိဳရယ္..ဘုရားကညည္းကိုအျမင္မွန္ျပေန
ပါလား။ခ်စ္သမီးကကိုယ္႕ရဲ႕ဘာသာကိုစြန္႕ခြာသြားေပမယ္႕ငါကခ်စ္သမီးကိုမေမ႕ပါဘူးလို႕ေျပာျပေနတဲ႕
အတုိင္းပါပဲလား”။
သူမတီးတိုးစြာေရရြတ္မိသည္။မိုးစင္စင္လင္းသြားသည္႕တိုင္ဆက္၍အိပ္မရေတာ႕။ျမင္သိစိတ္၏အာရံုမွာ
အိမ္မက္ထဲကေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ပံုေတာ္ျမင္ကြင္းကေဖ်ာက္ဖ်က္မရေတာ႕။
.................................................
ပထမပိုင္းျပီ....................ဒုတိယဇာတ္သိမ္းေမွ်ာ္....

ဂႏၳလုလင္(ဘိုကေလး)

ေဖ်ာ္ေျဖျခင္း

ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ႕သိုလာေလာက္လည္ပတ္က်ေသာသူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြမ်ားအား IRONCROSSျဖင္႕မပ်င္းရေအာင္တင္ျပလိုက္ပါတယ္။
ဒီေ၇ဒီေလွ