စာေရးသူသည္ ခရစ္ႏွစ္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ တြင္စာေရးသူေနထုိင္ရာ စမြတ္စခြန္ ခရုိင္ ၀ပ္ဘန္ဖုိင္တိယေက်ာင္းမွ အယုဒၶယ သုိ႔ အလည္သြားေရာက္ျဖစ္ခဲ႔ပါသည္။ အယုဒၶယ အေၾကာင္း ကုုိေအးေအးေဆးေဆးေလ႔လာရန္ႏွင္႔ အခ်ိန္လည္း ရေနေသာေၾကာင္႔ ႏွစ္ရက္ခန္႔ေနဖုိ႔ရန္ စီစဥ္ခဲ႔ပါ သည္။မည္သူမွ စစ္မထုိးႏုိင္ေသာ အဓိပၸါယ္ျဖင္႔အယုဒၶယ ဟူ၍ အမည္မွည္႔ေခၚခ႔ဲေသာ ထုိေနရာသည္ ျမန္မာတုိ႔၏ ရဲစြမ္းသတၱိနွင္႔ဇြဲလုံ႔လတုိ႕ေၾကာင္႔ စစ္ရွဳံခံနယ္ေျမအျဖစ္ သမုိင္း၀င္ေနသည္မွာ ထုိေနရာသုိ႔ ေရာက္ရွိလာသူအားလုံး လက္ေတြ႔မ်က္ျမင္ျဖစ္ေနေပသည္။
သုိ႔ေသာ္ ယေန႔ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ၄င္းတုိ႔ႏုိင္ငံေအာက္ ဆင္းရဲနိမ္႔က် ေနသည္ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ျမန္မာတုိ႔၏စစ္ေအာင္ႏုုိင္မွဳသည္ ဂုဏ္ယူစရာအျဖစ္ရွိမေနေတာ႔ပဲ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မွဳ၊မတရားနယ္ ခ်ဲ႕မွဳ ၏ ျပရုပ္မ်ား အျဖစ္ သူတုိ႔က အျမဲတေစ ေျပာဆုိေနေလ႔ရွိသည္ကုိ ၾကားသိေနရေပသည္။ကမာၻ လွည္႔ ခရီးသြားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသည္ ေရွးေဟာင္း အေဆာက္အဦး အျပိဳအပ်က္မ်ားကုိ အထုူး စိတ္ ၀င္စားၾကသည္ျဖစ္ရာ ေရွးေဟာင္း အေဆာက္အဦးမ်ား တည္ရွိရာ ထုိအယုဒၶယသုိ႔ ႏုိင္ငံျခားသား ခရီး သြား ဧည္႔သည္မ်ားမ်ားျပားစြာ လာေရာက္ၾကသည္ကုိ ေတြ႔ေနရပါသည္။
ထုိသုို႔ လာေရာက္ေသာ ခရီးသြားမ်ားကုိ သူတုိ႔ နုိင္ငံသား ( Tour Guide ) မ်ားက အေဆာက္အ ဦးပ်က္မ်ားကုိ လက္ညွဳိးထုိး၍ ျမန္မာစစ္သည္တုိ႔၏ ရက္စက္ပုံ ဖ်က္ဆီးလုယက္ပုံ၊ တုိ႔ကုိ ေရပက္မ၀င္ ေအာင္ရွင္းျပေနသည္ ကုိ မၾကာခဏ ေတြ႔ေနရေပသည္။ ထုိသုိ႔ ေတြ႔ျမင္ၾကားသိရတုိင္း စာေရးသူ ရင္ထဲ မွာ ဂုဏ္ယူရေတာ႔မလုိ အားနာ ရွက္ရြ႕ံ ရေတာ႔မလို ၊သူတုိ႔ႏွင္႔ျငင္းခုန္ရန္ျဖစ္ရေတာ႔မလုိ စိတ ္ေထြျပား မွဳမ်ား ျဖစ္ခဲ႔ရပါသည္။ တကယ္ေတာ႔ ကမၻာ႔ႏုိင္ငံသားအမ်ားစုသည္ ပစၥဳပၸန္ အေျခအေနကုိသာ အဓိကထား သုံသပ္ၾက သည္ကုိ ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါသည္။အတိတ္က အေကာင္းအဆုိးမ်ားကုိ ရုပ္ရွင္ထဲ သမုိင္းစာအုပ္ထဲေလာက္ သာ မွတ္တမ္းျပဳသိမ္းထားၾကပါသည္။ျမန္မာတုိ႕ကုိ ကဲ႕ရဲ႕ရွဳတ္ခ်ေသာ ထုိင္းႏုိင္ငံသားမ်ားသည္ ယ ေန႔ျမန္မာႏုိင္ငံသာ အေမရိကန္ႏုိင္ငံေလာက္ သုိ႔မဟုတ္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံေလာက္ ဖြံ ႕ျဖိဳးတုိးတက္ေနခဲ႔ပါ လွ်င္ ဤမွ်ေလာက္ ရွဳတ္ခ်ေျပာဆုိလိမ္႔မည္ မဟုတ္ေပ။
ဂ်ပန္သည္ တစ္ခ်ိန္က ဖက္ဆစ္ျဖစ္ခဲ႔ပါသည္။ ဂ်ာမနီသည္ တစ္ခ်ိန္က နာဇီႏုိင္ငံျဖစ္ခဲ႔ပါသည္။အေမရိကန္သည္ တခ်ိန္က လူရုိင္းဓားျပမ်ား ေနထုိင္ ရာနုိင္ငံ အဆင္႔မွ်သာ ရွိခဲ႔ပါသည္။သို႔ေသာ္ ထုိႏုိင္ငံမ်ားကို အတိတ္က သူတုိ႔၏အေျခအေနဆုိးရြားမွဳ မ်ားကို ၾကည္႔၍ ယေန႔ မည္သူမွ် အထင္မေသးရဲပါ။ ႏွိမ္႔ခ်ဆက္ဆံျခင္း မျပဳရဲပါ။ ဘယ္ႏုိင္ငံကလာသလဲလုိ႔ ေမးလုိက္လွ်င္ ရင္ေကာ႔၍ မိမိဇာတိႏုိင္ငံကုိ ဂုဏ္ယူစြာေျပာၾကားႏုိင္ၾကပါသည္။
ျမန္မာသည္ တစ္ခ်ိ္န္က အေရွ႔ေတာင္အာရွတြင္ ေရႊထီးေဆာင္းႏုိင္ခဲ႔သည္။အထူးသျဖင္႔ယုိးဒယား လုိႏုိင္ငံမ်ဳိးကုိ အေပၚစီးမွ ငုံၾကည္႔ကာ အျမဲတမ္း လႊမ္းမုိးႏုိင္ခဲ႔သည္။သုိ႔ေသာ္ ယေန႔အခ်ိန္တြင္ ျမန္မာ ႏုိင္ငံသား အမ်ားစုသည္ သူတုိ႔ႏုိင္ငံမွာ ေအာက္ေျခအလုပ္မ်ားကုိ ေစ်းေပါေပါနွင္႔လုပ္ကုိင္ေပးေနရ သည္။ ယင္းသုိ႔လုပ္ကုိင္ ႏုိင္ဖုိ႔ရန္အတြက္ ကုိေတာင္ တရား၀င္နည္းလမ္းျဖင္႔ လာနုိင္သည္မဟုတ္ပဲ ေနာက္ေဖးေပါက္မွ ခုိးေၾကာင္ခုိး၀ွက္ျဖင္႔ ေရာက္လာၾကရျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိအတြက္ အဖမ္းခံၾကရ၊ ေအာက္ၾကခံၾကရ ၊မတရားအနုိင္က်င္႔ခံၾကရ၊ သတ္ျဖတ္ခံၾကရသည္႔ သတင္းမ်ား ကမ်က္စိမဆန္႕ နားမဆန္႔ ေအာင္ၾကား ေနၾကရသည္။
ဒီလုိ အေျခ အေနမ်ဳိးမွာ ဘယ္ထုိင္းႏုိင္ငံသားကမွ တစ္ခ်ိန္က ျမန္မာတုိ႔ ၏ေအာင္ႏုိင္မွု၊အစြမ္းရွိ မွဳကို အသိအမွတ္ျပဳလိမ္႔မည္ မဟုတ္၊ တရား၀င္ လာႏုိင္သူမ်ားပင္ ထုိအဖိႏွိပ္ခံလူအမ်ားစုၾကီးႏွင္႔ တစ္ႏုိင္ငံတည္းသာခ်င္း ျဖစ္ေနေသာေၾကာင္႔ ျမန္မာဟု ေျပာရမွာ ရွက္ရြ႔ံေနၾကသည္ကုိ ေတြ႔ျမင္ ေန ရပါ သည္။ ထုိ႔ေၾကာင္႔ ယုိးဒယားတုိ႔သည္တစ္ခ်ိန္က ျမန္မာတုိ႔၏ ေအာင္ႏုိင္မွဳ ကိုိ ရက္စက္ၾကမ္း ၾကဳတ္ မွဳ၊အတၱၾကီးအႏုိင္က်င္႔မွဳမ်ားအျဖစ္ ေဖာ္ထုတ္တင္ျပလာၾကပါသည္။
မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ စာေရးသူကေတာ႔ ကုိယ္႔ဇာတိေဒသ ႏုိင္ငံကုိ ဘယ္ေသာအခါမွ် ထိန္ခ်မ္ကြယ္ ၀ွက္ေျပာဆုိျခင္း မရွိခဲ႔ပါ။ဘယ္က လာသလဲေမးလွ်င္ ျမန္မာျပည္က လာတယ္ဟုပင္ အျမဲေျဖဆုိခဲ႔ပါ သည္။ အထင္ေသးမွဳခံရခဲ႔သည္မ်ား၊ ျပႆနာတက္ခဲ႔သည္မ်ားရွိသလုိ အထင္ၾကီးသေယာင္ ဆက္ဆံ ခံခဲ႔ရသည္မ်ားလည္း ရွိခဲ႔ပါသည္။အထင္ၾကီး အထင္ေသးခံရျခင္းမ်ားေၾကာင္႔ ကုိယ္႔ ကုိယ္ရည္ ကုိယ္ေသြး ရုတ္ေလ်ာ႔ တုိးတက္မသြားသည္ကုိ သိျမင္နားလည္ထားေသာေၾကာင္႔ျဖစ္ပါသည္။
အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား မစၥတာ ေဒ႔ ဗ္ ( Dave ) နွင္႔ ဆုံေတြ႔ျခင္း။ အယုဒၶယတြင္ ( ၂ ) ရက္တာ လည္ပတ္ခဲ႔စဥ္ အတြင္း အမွတ္တရ ျဖစ္ဖြယ္ရာ လူတစ္ေယာက္ႏွင္႔ ဆုံေတြ႔ခဲ႔ရပါသည္။ အထူးျပဳမိတ္ေဆြဖဲြ႔ကာ ဆုံေတြ႔မွဳမ်ဳိးမဟုတ္ပဲနွင္႔ အမွတ္မထင္ ဆံုေတြ႔ခဲ႕ရျခင္းျဖစ္ပါ သည္။၀ပ္မဟာထပ္ ဟုေခၚေသာ ေရွးေဟာင္း ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ေနရာ တစ္ခုကုိ ေလ႔လာျပီးေနာက္ ေရသန္႔ဘူး အအေအးဗူးမ်ား၊ အမွတ္ရပစၥည္းမ်ား ေရာင္းေသာဆုိင္တြင္ စားေရးသူနားလုိက္ပါသည္။ စာေရးသူကဲ႕သုိ႔ ႏုိင္ငံျခားသား ခရီးသြားမ်ားလည္း ထုိေနရာတ၀ုိက္တြင္ ကုိယ္႔အစုႏွင္႔ကိုယ္ နားေနၾက ပါ သည္။
ထုိအခုိက္ ယုိးဒယား လူမ်ိဳးတစ္ေယာက္က ၾကိဳးပုခက္မ်ား လုိက္လံ ေရာင္းခ် ေနပါသည္။ စာေရးသူ အနား ေရာက္ေသာအခါတြင္လည္း ယုိးဒယားဘုန္းၾကီးထင္၍ ယုိးဒယားလုိေျပာဆုိေရာင္းခ် လာပါသည္။စာေရးသူက မယူခ်င္ဘူးဟူ၍အဂၤလိပ္လုိ ေျပာဆုိလုိက္ေသာအခါ ႏုိင္ငံျခားသာ ဘုန္းၾကီး မွန္းသိ၍ အဂၤလိပ္လုိ ေျပာဆုိကာ ေရာင္းျပန္ေတာ႔သည္။ဘယ္ႏုိင္ငံကလဲ ေမးေသာအခါ ျမန္မာ လုိ႔ ပင္ ေျဖလုိက္ပါသည္။ ခုခ်ိန္မွာ စာေရးသူ ဘယ္ႏုိ္င္ငံသား ျဖစ္သည္္ဆုိတာ သူ႔တြက္ အေရးမၾကီးပဲ သူ၏ ၾကိဳးပုခက္မ်ား ေရာင္းဖုိ႔အေရးသာ စိတ္ေစာေနေသာေၾကာင္႔ စာေရးသူအား တစ္ခုကို ထုိင္းဘတ္ ေလးဆယ္ပဲ ေပးပါ တစ္ေဒၚလာ ေက်ာ္ေက်ာ္ပဲက်ပါသည္ဟု ေျပာလာပါသည္။ ပုခက္ကုိ္ၾကည္႔လုိက္ေသာအခါ လြန္စြာ ခုိင္ခန္႔ ပုံရွိ၍ ၎ ေျပာေသာေစ်းႏွင္႔ လြန္စြာ ၀ယ္သင္႔ေၾကာင္းေတြ႔ရေလသည္။သုိ႔ေသာစာေရးသူက မင္းေျပာေသာေစ်းႏွင္႔ ဆုိလွ်င္ ဒီပုခက္မွာ အမ်ားၾကီးေစ်းခ်ိဳသည္ကုိ သိျမင္ေၾကာင္း သုိ႔ေသာ္ မိမိအ တြက္ အသုံးမ၀င္၍ မ၀ယ္ႏုိင္ေၾကာင္း ျပန္ေျပလုိက္ပါသည္။သုိ႔ေသာ္ ပုခက္ေရာက္သူသည္ သူ႔ပုခက္ ကုိ စာေရးသူ စိတ္၀င္စားေနသည္ ကုိ အကဲခတ္မိ၍ ထင္သည္ တျခားေနရာသုိ႕ဆက္လက္မသြား ေတာ႔ပဲ စာေရးသူကုိ သူ႔ပုခက္၀ယ္ဖုိ႔ကိုသာ တြင္တြင္ ေျပာလာေနပါသည္။စာေရးသူလည္း စိတ္မရွည္ ေတာ႔ပဲ ေနာက္ဆုံးတြင္ နုိး ဟု ေျပာဆုိ၍ အျပတ္ျဖတ္လုိက္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ပုခက္ေရာင္းသူသည္ လက္မေလွ်ာ႔ေသးပဲ စာေရးသူကုိ နားပူနားဆာတုိက္ကာ ဆက္ လက္ေရာင္းခ်ေနျပန္ ပါသည္။ထုိျမင္ကြင္းကုိ စာေရးသူ အနီးမွာရွိေနေသာ အီတလီလူမ်ဳိး ခရီးသြား ဒကာ တစ္ေယာက္က ၾကည္႔မရျဖစ္လာသည္ႏွင္႔ စာေရးသူကုိ ကပ္၍ ဒီလူက ႏုိး ဆုိတဲ႔ အဓိပၸါယ္ကုိ နားမလည္ဘူးဟု ရြဲ႕ကာေျပာလုိက္ပါသည္။ပုခက္ေရာင္းသူလညး္ သူ႔ကုိ ရြ႕ဲေျပာမွန္းသိ၍ စာေရးသူ အနီးက ထြက္ခြါသြားပါသည္။
ထုိအခါက်မွပင္ စာေရးသူလည္း သူ႔ကိုေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းႏွင္႔ဘယ္ ႏုိင္ငံက လာသလဲဟု ေမးျဖစ္လုိက္ပါသည္။သူက ျပန္ေျဖသည္မွာ အီတလီက လာ၍ သူတုိ႔မိသားစု အား လုံး ရုိမန္ကက္သလစ္ ခရစ္ယာန္ဘာသာကုိ လြန္စြာ ကုိင္းရွဳိင္းေၾကာင္းေျပာျပပါသည္။ သူ႔အစ္ကို တစ္ေယာက္မွာ ကက္သလစ္ဘုန္းေတာ္ၾကီးတစ္ပါးျဖစ္၍ ကက္သလစ္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးတုိ႔ ၏ စည္းကမ္းၾကီးပုံ ကသလစ္ ခရစ္ယာန္၀င္ဘုန္းၾကီးသီလရွင္ မ်ားသည္ လူထြက္ခြင္႔မရပုံအေၾကာင္း မ်ားကုိ ေျပာျပပါသည္။ စာေရးသူလည္း စိတ္၀င္စားစြာ နားေထာင္၍ မသိတာမ်ားကုိ ျပန္လည္ေမးျမန္းျပီး သူေမးလာ ေသာ ဗုဒၶဘာသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကိုလည္း ျပန္လည္ေျဖဆုိေပးပါသည္။ထုိသုိ႔ေျပာဆုိေနခုိက္ စာေရးသူတုိ႔ အနီးသို႔ တျခားႏုိင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္စိတ္၀င္စားစြာလာေရာက္နားေထာင္ေနပါ သည္ ။
အထူးသျဖင္႔စာေရးသူေျပာေသာ ဗုဒၶဘာသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ စိတ္ဝင္စားစြာနားေထာင္ ရင္း တစ္ခါ တစ္ခါ သူက ၀င္ေရာက္ေဆြးေႏြးေျပာဆုိလာပါသည္။ဤသုိ႔ျဖင္႔ စာေရးသူႏွင္႔မူလက စကားေျပာခဲ႔ေသာ အီတလီလူမ်ဳိး ခရစ္ယံၾကီးမွာ သူဆက္လက္ လည္ပတ္မည္႔ ေနရာမ်ားကို ထြက္ သြားလုိက္ျပီး ေနာက္ေရာက္လာေသာ နုိင္ငံျခားသားႏွင္႔ စာေရးသူတုိ႔ဆက္လက္ေဆြးေႏြးေျပာဆုိ ျဖစ္ပါသည္။သူ၏ အမည္မွာ Mr Dave Linehan ျဖစ္ျပီး အေမရိကန္ႏုိ္င္ငံ ဖေလာရီဒါျပည္နယ္ မုိင္ ယာမီ ျမဳိ႕ မွ ျဖစ္ေၾကာင္းသိရပါသည္။ သူနွင္႔စကားေျပာေန႕ရင္း သူ႔ကုိ အကဲခတ္ရသည္မွာ သူ႔တြင္ စိတ္က်ေ၀ဒနာခံစားေနရေၾကာင္း သိလာရပါသည္။သူေမးေသာ အဓိက စကားလုံးမွာ ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္က လူေတြကုိ စိတ္ခ်မ္း သာေအာင္ တတ္ႏုိင္သလားဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။စာေရးသူကလည္း တတ္ႏုိ္င္ေၾကာင္း ဗုဒၶဘာသာတရား ေတာ္ဟာ တျခားဘာသာလုို ဘုရားက စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ကယ္တင္မည္ဟူ၍ အာမခံျခင္းမ်ဳိးမဟုတ္ ပဲစိတ္ခ်မ္းသာေစမည္႔ တရားမ်ားကုိ ေဟာေပးထားေၾကာင္း ထုိတရားမ်ားကုိ ကုိယ္တုိင္က်င္႔သုံးျခင္း ျဖင္႔ စိတ္ခ်မ္းသာမွဳကုိ ကုိယ္တုိင္ရရွိခံစားႏုိင္ေၾကာင္း ရွင္းျပပါသည္။
စိတ္မခ်မ္းသာျခင္း အေၾကာင္အရင္းမွာ ငါ ကုိယ္ ေယာက်္ား မိန္းမ ၀တၳဳ ပစၥည္း စသည္အားျဖင္႔ အထင္မွားမွဳ စြဲလမ္းမွဳေၾကာင္႔ ျဖစ္ရေၾကာင္း ထုိစြဲလမ္းမွဳမ်ားေၾကာင္႔ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ေမာဟာ၊ မာန္ မာန ၊ဣႆာ မစၦရိယ ျဖစ္ရေၾကာင္း၊ယင္းေလာဘ စေသာတရားမ်ားရွိလာလွ်င္ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ ေစ ၊မိသားတစ္စုျဖစ္ေစ ၊နုိ္င္ငံတစ္ခုျဖစ္ေစ မျငိမ္းခ်မ္းႏုိင္ေတာ႕ေၾကာင္း ဥပမာ လူတစ္ေယာက္ခုိးျပီ ဆုိလွ်င္ ဘာေၾကာင္႔ခုိလဲ ေလာဘ စိတ္ရွိလုိ႔ခုိးျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ၊လူတစ္ေယာက္အျခားတစ္ေယာက္ ကုိသတ္ျပီဆုိလွ်င္ ေဒါသ ရွိ၍သတ္တ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းဤ ကမၻေပၚမွာရွိေနေသာ ဆင္းရဲ႕မွဳ၊မျငိမ္းခ်မ္း မွဳမ်ားသည္ေလာဘ ေဒါသ စသည္ကိေလသာမ်ား အရင္ခံ၍ ျဖစ္ရေၾကာင္းစသည္ျဖင္႔ရွင္းျပပါသည္။
ထုိအခါ Dave သည္ လြန္စြာစိတ္၀င္စားလာျပီး ဒါဆုိရင္ လူမွာရွိေနတဲ႔ ေလာဘ ေဒါသ မ်ား ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ဗုဒၶဘာသာက ဘယ္လုိနည္းလမ္းေပးထားသလဲဟု ေမးလာပါသည္။စာေရးသူက ေလာဘ ေဒါသ တရားမ်ားျငိမ္း ဖုိ႔ဆုိရင္ တရားထုိင္ဖုိ႔လုိေၾကင္း၊တရားထုိင္ျခင္း နွစ္မ်ဳိးရွိေၾကာင္း၊ သမထ နွင္႔ ၀ိပႆနာ ဟူ၍ေခၚေၾကာင္း သမထ ဆုိတာ စိတ္တည္ျကည္ ျငိမ္းခ်မ္းေၾကာင္း ျဖစ္ျပီး ၀ိပႆနာ ဆုိတာ မိမိဘ၀ ခႏၶာကို အမွန္အတုိင္း ၾကည္႔ရွဳသည္႔ နည္းျဖစ္ေၾကာင္း ၊ဦးစြာပထမ သမထ ကုိနားလည္ဖုိ႔လုိေၾကာင္း ဘုရားရွင္ ေဟာခဲ႔ေသာ သမထ နည္းေပါင္းေလးဆယ္ရွိေၾကာင္း ထုိအထဲမွ စာေရးသူ အသုံးျပဳေလ႔ရွိေသာနည္းမွာ ေမတၱာကမၼဌာန္း နည္းျဖစ္ေၾကာင္းေမတၱာ ကမၼဌာန္ားနည္း သည္ ၾသဓိသေမတၱာ နည္း အေနာဓိသနည္းဟူ ၍ နွစ္မ်ိဳးရွိေၾကာင္းရွင္းျပပါသည္။
သူက ယင္းနွစ္မ်ဳိးကုိ ရွင္းျပပါဟူ၍ ဆက္လက္ေတာင္းခံရာစာေရးသူက ယင္းႏွစ္မ်ုိးတြင္ ၾသဓိသ နည္းကုိ အမ်ားအားျဖင္႔ အသုံးျပဳေလ႔ရွိေၾကာင္း အေနာဓိသ ေမတၱာနည္းကုိ လည္း ရံခါ အသုံးျပဳေလ႔ ရွိေၾကာင္းေျပာျပပါသည္။မည္သည္႔နည္းကုိ ျဖစ္ေစ ေမတၱကမၼဌာန္း ကို အသုံးျပဳေတာ႔မည္ဆုိလွ်င္ ဦး စြာပထမ ဆိတ္ျငိမ္ေသာ ေနရာတစ္ခုကုိ ေရြးခ်ယ္ဖုိ႔လုိအပ္ေၾကာင္း ျပီးလွ်င္ မိမိႏွင္႔ ရင္းႏွီးခင္မင္သူ တစ္ေယာက္ကုိ စိတ္ထဲမွာ အာရုံယူရေၾကာင္း အမ်ုိးသားအခ်င္းခ်င္း အမ်ိဳးသမီးအခ်င္းခ်င္း ဆုိလွ်င္ ပုိ၍ အဆင္ေျပေၾကာင္း ျပီးလွ်င္ သူ႔ရဲ႕ ျပဳံေနတဲ႔ ရုပ္သြင္ စာေရးသူဆုိလွ်င္ စကားေျပာသံမ်ားကုိပါ အၾကား အာရုံျပဳ၍ ယူေလ႔ရွိေၾကာင္း ေမတၱာပုိ႔ခ်င္စဖြယ္ ကုိယ္႔မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း၏ အာရုံ စိတ္ီႏွလုံထဲထင္ လာသည္႔ အခ်ိန္တြင္ ေဒါသခပ္သိမ္းတုိ႔မွ ကင္းျငိမ္းႏုိင္ပါေစ၊ ေဘးအႏၲရာယ္ ရန္စြယ္အေပါငး္တုိ႔မွ ကင္းျငိမ္းႏုိင္ပါေစ။ စိတ္၏ဆင္းရဲျခင္း ကုိယ္၏ဆင္းရဲ႕ျခင္းတုိ႕မွ ကင္းျငိမ္းႏုိင္ပါေစ၊စုိးရိမ္ေၾကာင္႔ၾကဗ်ာ ပါဒတုိ႔မွ ကင္းျငိမ္းနုိင္ပါေစ။ ကုိယ္၏က်န္းမာျခင္း စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္းတုိ႕ႏွင္႔ျပည္႔စုံႏုိင္ပါေစ။ ကုိယ္စိတ္ ႏွလုံး ေအးခ်မ္းႏုိင္ပါေစ စသည္ျဖင္႔ ေကာင္းမြန္ေသာ စိတ္ဆႏၵမ်ားကုိ မိမိနွလုံးသာမွ ပုိ႔လႊတ္ေပးရ ေၾကာင္း ရွင္းျပပါသည္။
ၾသဓိသေမတၱာဆုိသည္မွာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ စသည္ကုိ ရည္ညႊန္းျခင္းျဖစ္ျပီး အေနာဓိသ ေမတၱာဆုိ္သည္ မွာ မရည္ညႊန္းပဲ စၾက၀ဠာ အနႏၱအတြင္းသုိ႕ မိမိ၏ နွလုံးသာစိတ္အစဥ္မွ သတၱ၀ါ အားလုံးအတြက္ ေဒါသ ခပ္သိမ္းကင္းျငိမ္းၾကပါေစ စသည္ျဖင္႔ ပို႔လႊတ္ေပးရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းေမတၱာ ကမၼဌာန္းကုိ ထုိသုိ႔ အသုံျပဳျခင္းျဖင္႔ လူမွဳေရးနယ္ပယ္မွာလည္းဆက္ဆံေရး ေခ်ာေမြ႔ႏုိ္င္သလုိ ဓမၼေရး ရာ ကိစၥတြင္လည္း စိတ္တည္ျငိမ္ဖုိ႔ စိတ္ခ်မး္သာဖုိ႔ စိတ္ေအးျငိမ္းဖုိ႔ မ်ားစြာ အေထာက္အကူျဖစ္ ေၾကာင္း စာေရးသူ အေတြ႔အၾကဳံအရဆုိလွ်င္ ေမတၱာ ကမၼဌာန္းထုုိင္ျပီး မိနစ္ ႏွစ္ဆယ္ နာရီ၀က္ခန္႔ ဆုိလွ်င္ စိတ္တည္ျငိမ္မွဳ ရလာေၾကာင္း ေျပာျပပါသည္။
ထုိသုိ႔ စိတ္တည္ျငိမ္မွဳ ရလာလွ်င္ ၀ိပႆနာကမၼဌာန္းနည္းကုိ ကူးေျပာင္းဖုိ႔လုိေၾကာင္း မိမိ၏ စိအစဥ္ ရုပ္အစဥ္တုိ႔ကုိ အမွန္အတုိင္းျမင္ေအာင္ ၾကည္႔ရွဳဖုိ႔ရန္အတြက္ တည္ျငိ္မ္ေသာ စိတ္အစဥ္ သတိတရားႏွင္႔ ဥာဏ္တုိ႔ကို အားျပဳရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း မိမိဘ၀ခႏၶာ အစဥ္ကုိ သုံးသပ္ ဆင္ျခင္ၾကည္႔ လွ်င္ လြန္ခဲ႔ေသာ ဆယ္ႏွစ္က ႏွင္႔ ယခု အခ်ိန္မတူေၾကာင္း ၊မႏွစ္ကႏွင္႔ဒီႏွစ္လည္း မတူေၾကာင္း ၊မေန႔ ကႏွင္႔ဒီေန႔လည္း မတူေၾကာင္း ၊အျမဲတမ္းေျပာင္းလည္းေနေၾကာင္း အဲဒီလုိေျပာင္းလည္းတာသည္ ဆယ္ႏွစ္ၾကာမွ တစ္ႏွစ္ၾကာမွ တစ္ရက္ၾကာမွ ရုတ္တရက္ေျပာင္းလည္းတာမ်ိုဳးမဟုတ္ပဲ အခ်ိန္တုိင္း အခ်ိန္တုိ္င္း နာရီတုိင္းနာရီတုိင္း မိနစ္တုိင္း စကၠန္႔တုိင္း စကၠန္႔ကို ထပ္စိတ္မယ္ဆုိရင္ ထပ္စိတ္လုိ႔ ရတဲ႔ အခ်ိန္တုိင္းဟာေျပာင္းလည္း ေနေၾကာင္း အဲဒီေျပာင္းလည္းမွဳကို အသိဥာဏ္ပါပါႏွင္႔ ျမင္ေအာင္ရွဳ ၾကည္႔ဖုိ႔လုိေၾကာင္း အသိဥဏ္ႏွင္႔တကြ ျမင္လာျပီဆုိလွ်င္ ေျပာင္းလည္းမွဳျဖစ္စဥ္သက္သက္ၾကီးကို သာေတြ႔ျမင္ရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း ငါဆုိတာလည္း မရွိေတာ႕ေၾကာင္း ငါ႔ဇနီးမယား သမီးသား ငါပုိင္ ဥစၥဆုိ တာ မေတြ႔ရႏုိင္ေတာ႔ေၾကာင္း ရုပ္တရားနာမ္တရား ျဖစ္စဥ္ေတြသာ ေတြ႔ရမွာျဖစ္ျပီး ထုိရုပ္တရားတုိ႔ရဲ႕ မျမဲျခင္း ေျပာင္းလည္းျခင္း အစုိးမရျခင္းတုိ႕ကို သာ ေတြ႔ရမွာျဖစ္ေၾကာင္း ထုိသုိ႔သိျမင္နားလည္လာျပီ ဆုိလွ်င္ ရုပ္နာမ္တရားတုိ႔ကို မွီျပီးျဖစ္ေပၚေနတဲ႔ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ မာန္မာန စေသာ တရားေတြ လည္း မည္သုိ႔မွ် ျဖစ္ေပၚနုိင္ျခင္း မရွိေတာ႔ေၾကာင္း ထုိတရားဆုိးေတြ မရွိေတာ႔လွ်င္ စိတ္ဆင္းရဲမွဳ စိတ္ ညစ္မွဳဆုိတာ မရွိေတာ႔ပဲ ဘ၀ဟာ လြန္္စြာ ျငိမ္းခ်မ္းလာမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပလုိက္ပါသည္။
မစၥတာေဒ႔ဗ္ သည္ စိတ္၀င္စားစြာနားေထာင္ေနရင္ သူလည္း တရားထုိင္ဖုိ႔စိတ္ကူးထားေၾကာင္း ေျပာျပပါသည္။တဆက္တည္း စာေရးသူေနေသာေနရာကုိ ေမးလာပါသည္ စာေရးသူလည္း လိပ္ စာ ႏွင္႔ ဖုန္းနံပတ္ကုိ ေပးလုိက္ပါသည္။ သူကလည္း သူ႔ဖုန္းနံပတ္ကုိေပးလာပါသည္။ထုိ႔ေနာက္ေန႔ဆြမ္း စားဖုိ႔ရန္ အခ်ိ္န္ေရာက္လာေသာေၾကာင္႔ ထမင္းဆုိင္တစ္ဆုိင္သို႔သြားကာ ေန႔ဆြမ္းစားျဖစ္ပါသည္။မစၥ တာေဒ႔ဗ္ ႏွင္႔ အတူ အျခား အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား သုံးေလးေယာက္လည္း လာေရာက္စားေသာက္ၾက ပါသည္။စာေရးသူက အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား ျဖစ္ရတာ ဂုဏ္ယူစရာေကာင္းေၾကာင္းဘယ္ေနကိုသြား သြား သိကၡာရွိ၍ ေလးစားမွဳခံရေၾကာင္း ေျပာျပေသာအခါ သူတုိ႔က အေမရိကန္ႏုိင္ငံသည္ အထင္ၾကီး စရာမရွိေၾကာင္း အာရွက လူအမ်ားစုက အေမရိကန္ ရုပ္ရွင္မ်ားကို ၾကည္႔၍ သက္သက္ အထင္ၾကီးေန ၾကျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပ ၾကပါသည္။
သူတုိ႔စိတ္ထဲ တကယ္ရွိေန၍လား စာေရးသူႏွင္႔ လုိက္ေလ်ာညီ ေထြရွိရန္ ေျပာေနၾကျခင္းလားဆုိသည္ကုိ စာေရးသူမသိႏုိင္ခဲ႔ပါ ေန႔ဆြမ္း ဘုန္းေပးျပီးေနာက္ မစၥတာ ေဒ႔ဗ္ ႏွင္႔ ေရာ သူတုိ႕အားလုံႏွင္႔ပါ လမ္းခြဲ၍ ထြက္လာခဲ႔ပါသည္။ ထုိေန႔ ညေနေစာင္းေသာအခါ စာေရးသူ သီတင္းသုံးရာ စမြတ္စခြန္ရွိ ၀ပ္ဘန္ဖုိင္တိယေက်ာင္း သုိ႔ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာခ႔ဲပါသည္။ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ေရာက္သည္ႏွင္႔ မစၥတာေဒ႔ဗ္က ဖုန္းမက္ ေဆ႔ခ်္ တစ္ခုပုိ႔လာပါသည္။ ခ်င္းမုိင္ရွိ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းတြင္ သူတရားသြားေရာက္အား ထုတ္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း စာေရးသူကို လုိက္ပါပုိ႔ေဆာင္ေစလုိေၾကာင္း ေျပာလာပါသည္။ထုိသုိ႔သြား ေရာက္ျခင္း မျပဳမီ အစမး္အာျဖင္႔တရားျပေပးရန္လည္း စာေရးသူကို အကူအညီေတာင္း လာ ျပန္ပါသည္။ စာေရးသူလည္း မယုတ္မလြန္ ျဖစ္ေစရန္ အဆင္ေျပတဲ႔ အခ်ိန္ ျပတာေပါ႕ဟု ျပန္ၾကားလုိက္ပါ သည္။ ၄င္းႏွင္႔ေတြ႔ျပီး ႏွစ္ေယာက္ေျမာက္ေန႔တြင္ စာေရးသူထံေနာက္ထပ္ဖုန္း မက္ေဆ႔ခ်္ တစ္ခု ပုိ႔လာပါ သည္ သူက ယခု စာေရးသူေက်ာင္းသုိ႔လာေနျပီျဖစ္ေၾကာင္း အယုဒၶယ ခရီးသြား ေအဂ်င္စီ တစ္ခုက ဒရုိင္ဘာ တုိးဂုိက္ တစ္ေယာက္ကို ငွားလာေၾကာင္း ေျပာလာပါသည္။
ထုိအခ်ိန္တြင္ စာေရးသူက ဘန္ေကာက္ သို႔ ကိစၥတစ္ခုျဖင္႔ သြားေနသည္ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ေက်ာင္းလိပ္စာကုိသာ ေအးဂ်င္႔ အမ်ီဳသမီးကုိေသခ်ာစြာေျပာျပျပီး မၾကာခင္ျပန္လာမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပလုိက္ပါသည္။ေက်ာင္းတြင္ စာေရးသူ၏ သူငယ္ခ်င္း ဦးေတဇ အမည္ရွိ ရခုိင္ဦးဇင္းတစ္ပါးရွိ ေန ၍ ၄င္းထံ ဖုန္းဆက္အေၾကာင္းၾကားျပီး မစၥတာ ေဒ႔ဗ္တုိကုိ ဧည္႔ခံစကားေျပာေပးဖုိ႔ ေျပာျပ လိုက္ရ ပါသည္။ေနာက္ပုိင္း ဦးေတဇ ေျပာျပ၍ သိရသည္မွာ မစၥတာ ေဒ႔ဗ္က စာေရးသူႏွင္႔ ေတြ႔လုိစိတ္ေစာ ေန၍ စာေရးသူ ဘန္ေကာက္ကုိ ကိစၥႏွင္႔ သြားေနျခင္းသည္ သူ႔ကို မကူညီခ်င္၍ေရွာင္ထြက္သြားသည္ ဟုထင္ေနပုံရေၾကာင္း သိရပါသည္။
စာေရးသူျပန္ေရာက္လာေသာ အခါ စာေရးသူေက်ာင္းမွာပင္ သူ႔ ကုိ တရားျပေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိပါသည္။ စာေရးသူကလည္း ေက်ာင္းတုိက္ အေျခအေနသည္ တရားရိပ္ သာမဟုတ္၍ သူ႕ကို တရားျပေပးဖုိ႔ရန္အတြက္ ဆိတ္ျငိမ္မွဳ မရွိ၍ မသင္႔ေတာ္ေၾကာင္း တျခားသင္႔ ေတာ္ရာ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းကုိ ပုိ႔ေဆာင္ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္ျပလုိက္ပါသည္။သို႔ေသာ္ သူက လက္မခံပဲ စာေရးသူကုိ ေတြ႔ဆုံဖုိ႔ရန္ ေမွ်ာ္လင္တၾကီးျဖင္႔ ေငြကုန္က်ခံကာ သူလာခဲ႔ရေၾကာင္း အယုဒၶ ယ ကုိ စာေရးသူကို္တခါတည္း လုိက္ခဲ႔ေစလုိေၾကာင္း ၄င္းေနရာမွာရွိေသာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္း တြင္ တည္းခုိ တရားျပလွ်င္ အဆင္ေျပမည္ျဖစ္ ေၾကာင္း ေျပာျပလာပါသည္။ သူႏွင္႔ အတူပါလာေသာ ဒရုိင္ဘာေအးဂ်င္႔ အမ်ဳိဳးသမီးကလည္း သူမႏွင္႔သိေသာ ဘုန္းၾကီး ေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္း ရွိေၾကာင္း ထုိေက်ာင္းတြင္ေနထုိင္ခြင္႔ရရန္ သူမ ေလွ်ာက္ထားၾကည္႔ေပးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာလာပါသည္။
ဤသုိ႔ျဖင္႔ စာေရးသူလည္း လြန္ခဲ႔ေသာ ႏွစ္ရက္ကမွ ျပန္လာေသာအ ယုဒၶယ သုိ႔ ဒုတိယအၾကိမ္ထပ္မံသြားေရာက္ရျပန္ပါေတာ႔သည္။အယုဒၶယေရာက္၍ ဒရုိင္ဘာအမ်ဳိးသ မီးက သူႏွင္႔ သိေသာ ဘုန္းၾကီးထံ အဆင္ေျပမေျပ ဖုန္းဆက္ၾကည္႔ရာ ၄င္းတုိ႕က အဂၤလိပ္စာ မတတ္ ၍ ဆက္ဆံေရးခက္ခဲေသာေၾကာင္႔ လက္မခံႏုိင္ေၾကာင္း ေျပာလာပါ သည္။ထုိ႔ေၾကာင္႔စာေရးသူလည္း မစၥတာ ေဒ႔ဗ္ ကုိဘယ္လုိ စီစဥ္မလဲေမးေသာအခါ ဟုိတယ္ တစ္ခုကို သြားတာေပါ႕ဟု ေျပာလာပါ သည္။ဤသုိ႔ျဖင္႔ နာရာယာ အမည္ရွိ ဟုိတယ္သုိ႔ေရာက္ျဖစ္ခဲ႔ပါသည္။ ဟုိတယ္တြင္ ၂ ရက္တာ တည္းခုိ တရားျပမည္ျဖစ္ျပီး ယင္းေနာက္ ခ်င္းမုိင္ရွိ ရိပ္သာတစ္ခုခုကုိ သြားရန္ အစီအစဥ္ဆြဲရပါသည္။
ဟုိတယ္သို႔ေရာက္လွ်င္ေရာက္ခ်င္း မစၥတာေဒ႔ဗ္ ကေရခ်ဳိးခန္းအတြင္း သုိ႔ ၀င္သြားပါသည္။ထုိသုိ႔၀င္သြားရာ၌ သူ ေဆာင္ယူေနက် လြယ္အိတ္ ကေလးပါ ယူသြားပါသည္။စာ ေရးသူလည္း ထူျခားသည္ဟုထင္ျပီး သတိထားေနလုိက္ပါသည္။ ခဏ အၾကာ ေရခ်ဳိးခန္း အတြင္းမွ ပု လင္းသံ ၾကားရပါသည္။ ၎ အရက္ ေသာက္ေနသည္ကုိ စာေရးသူသိ လုိက္ပါျပီ။
သုိ႔ေသာ္ ယေန႔ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ၄င္းတုိ႔ႏုိင္ငံေအာက္ ဆင္းရဲနိမ္႔က် ေနသည္ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ျမန္မာတုိ႔၏စစ္ေအာင္ႏုုိင္မွဳသည္ ဂုဏ္ယူစရာအျဖစ္ရွိမေနေတာ႔ပဲ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မွဳ၊မတရားနယ္ ခ်ဲ႕မွဳ ၏ ျပရုပ္မ်ား အျဖစ္ သူတုိ႔က အျမဲတေစ ေျပာဆုိေနေလ႔ရွိသည္ကုိ ၾကားသိေနရေပသည္။ကမာၻ လွည္႔ ခရီးသြားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသည္ ေရွးေဟာင္း အေဆာက္အဦး အျပိဳအပ်က္မ်ားကုိ အထုူး စိတ္ ၀င္စားၾကသည္ျဖစ္ရာ ေရွးေဟာင္း အေဆာက္အဦးမ်ား တည္ရွိရာ ထုိအယုဒၶယသုိ႔ ႏုိင္ငံျခားသား ခရီး သြား ဧည္႔သည္မ်ားမ်ားျပားစြာ လာေရာက္ၾကသည္ကုိ ေတြ႔ေနရပါသည္။
ထုိသုို႔ လာေရာက္ေသာ ခရီးသြားမ်ားကုိ သူတုိ႔ နုိင္ငံသား ( Tour Guide ) မ်ားက အေဆာက္အ ဦးပ်က္မ်ားကုိ လက္ညွဳိးထုိး၍ ျမန္မာစစ္သည္တုိ႔၏ ရက္စက္ပုံ ဖ်က္ဆီးလုယက္ပုံ၊ တုိ႔ကုိ ေရပက္မ၀င္ ေအာင္ရွင္းျပေနသည္ ကုိ မၾကာခဏ ေတြ႔ေနရေပသည္။ ထုိသုိ႔ ေတြ႔ျမင္ၾကားသိရတုိင္း စာေရးသူ ရင္ထဲ မွာ ဂုဏ္ယူရေတာ႔မလုိ အားနာ ရွက္ရြ႕ံ ရေတာ႔မလို ၊သူတုိ႔ႏွင္႔ျငင္းခုန္ရန္ျဖစ္ရေတာ႔မလုိ စိတ ္ေထြျပား မွဳမ်ား ျဖစ္ခဲ႔ရပါသည္။ တကယ္ေတာ႔ ကမၻာ႔ႏုိင္ငံသားအမ်ားစုသည္ ပစၥဳပၸန္ အေျခအေနကုိသာ အဓိကထား သုံသပ္ၾက သည္ကုိ ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါသည္။အတိတ္က အေကာင္းအဆုိးမ်ားကုိ ရုပ္ရွင္ထဲ သမုိင္းစာအုပ္ထဲေလာက္ သာ မွတ္တမ္းျပဳသိမ္းထားၾကပါသည္။ျမန္မာတုိ႕ကုိ ကဲ႕ရဲ႕ရွဳတ္ခ်ေသာ ထုိင္းႏုိင္ငံသားမ်ားသည္ ယ ေန႔ျမန္မာႏုိင္ငံသာ အေမရိကန္ႏုိင္ငံေလာက္ သုိ႔မဟုတ္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံေလာက္ ဖြံ ႕ျဖိဳးတုိးတက္ေနခဲ႔ပါ လွ်င္ ဤမွ်ေလာက္ ရွဳတ္ခ်ေျပာဆုိလိမ္႔မည္ မဟုတ္ေပ။
ဂ်ပန္သည္ တစ္ခ်ိန္က ဖက္ဆစ္ျဖစ္ခဲ႔ပါသည္။ ဂ်ာမနီသည္ တစ္ခ်ိန္က နာဇီႏုိင္ငံျဖစ္ခဲ႔ပါသည္။အေမရိကန္သည္ တခ်ိန္က လူရုိင္းဓားျပမ်ား ေနထုိင္ ရာနုိင္ငံ အဆင္႔မွ်သာ ရွိခဲ႔ပါသည္။သို႔ေသာ္ ထုိႏုိင္ငံမ်ားကို အတိတ္က သူတုိ႔၏အေျခအေနဆုိးရြားမွဳ မ်ားကို ၾကည္႔၍ ယေန႔ မည္သူမွ် အထင္မေသးရဲပါ။ ႏွိမ္႔ခ်ဆက္ဆံျခင္း မျပဳရဲပါ။ ဘယ္ႏုိင္ငံကလာသလဲလုိ႔ ေမးလုိက္လွ်င္ ရင္ေကာ႔၍ မိမိဇာတိႏုိင္ငံကုိ ဂုဏ္ယူစြာေျပာၾကားႏုိင္ၾကပါသည္။
ျမန္မာသည္ တစ္ခ်ိ္န္က အေရွ႔ေတာင္အာရွတြင္ ေရႊထီးေဆာင္းႏုိင္ခဲ႔သည္။အထူးသျဖင္႔ယုိးဒယား လုိႏုိင္ငံမ်ဳိးကုိ အေပၚစီးမွ ငုံၾကည္႔ကာ အျမဲတမ္း လႊမ္းမုိးႏုိင္ခဲ႔သည္။သုိ႔ေသာ္ ယေန႔အခ်ိန္တြင္ ျမန္မာ ႏုိင္ငံသား အမ်ားစုသည္ သူတုိ႔ႏုိင္ငံမွာ ေအာက္ေျခအလုပ္မ်ားကုိ ေစ်းေပါေပါနွင္႔လုပ္ကုိင္ေပးေနရ သည္။ ယင္းသုိ႔လုပ္ကုိင္ ႏုိင္ဖုိ႔ရန္အတြက္ ကုိေတာင္ တရား၀င္နည္းလမ္းျဖင္႔ လာနုိင္သည္မဟုတ္ပဲ ေနာက္ေဖးေပါက္မွ ခုိးေၾကာင္ခုိး၀ွက္ျဖင္႔ ေရာက္လာၾကရျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိအတြက္ အဖမ္းခံၾကရ၊ ေအာက္ၾကခံၾကရ ၊မတရားအနုိင္က်င္႔ခံၾကရ၊ သတ္ျဖတ္ခံၾကရသည္႔ သတင္းမ်ား ကမ်က္စိမဆန္႕ နားမဆန္႔ ေအာင္ၾကား ေနၾကရသည္။
ဒီလုိ အေျခ အေနမ်ဳိးမွာ ဘယ္ထုိင္းႏုိင္ငံသားကမွ တစ္ခ်ိန္က ျမန္မာတုိ႔ ၏ေအာင္ႏုိင္မွု၊အစြမ္းရွိ မွဳကို အသိအမွတ္ျပဳလိမ္႔မည္ မဟုတ္၊ တရား၀င္ လာႏုိင္သူမ်ားပင္ ထုိအဖိႏွိပ္ခံလူအမ်ားစုၾကီးႏွင္႔ တစ္ႏုိင္ငံတည္းသာခ်င္း ျဖစ္ေနေသာေၾကာင္႔ ျမန္မာဟု ေျပာရမွာ ရွက္ရြ႔ံေနၾကသည္ကုိ ေတြ႔ျမင္ ေန ရပါ သည္။ ထုိ႔ေၾကာင္႔ ယုိးဒယားတုိ႔သည္တစ္ခ်ိန္က ျမန္မာတုိ႔၏ ေအာင္ႏုိင္မွဳ ကိုိ ရက္စက္ၾကမ္း ၾကဳတ္ မွဳ၊အတၱၾကီးအႏုိင္က်င္႔မွဳမ်ားအျဖစ္ ေဖာ္ထုတ္တင္ျပလာၾကပါသည္။
မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ စာေရးသူကေတာ႔ ကုိယ္႔ဇာတိေဒသ ႏုိင္ငံကုိ ဘယ္ေသာအခါမွ် ထိန္ခ်မ္ကြယ္ ၀ွက္ေျပာဆုိျခင္း မရွိခဲ႔ပါ။ဘယ္က လာသလဲေမးလွ်င္ ျမန္မာျပည္က လာတယ္ဟုပင္ အျမဲေျဖဆုိခဲ႔ပါ သည္။ အထင္ေသးမွဳခံရခဲ႔သည္မ်ား၊ ျပႆနာတက္ခဲ႔သည္မ်ားရွိသလုိ အထင္ၾကီးသေယာင္ ဆက္ဆံ ခံခဲ႔ရသည္မ်ားလည္း ရွိခဲ႔ပါသည္။အထင္ၾကီး အထင္ေသးခံရျခင္းမ်ားေၾကာင္႔ ကုိယ္႔ ကုိယ္ရည္ ကုိယ္ေသြး ရုတ္ေလ်ာ႔ တုိးတက္မသြားသည္ကုိ သိျမင္နားလည္ထားေသာေၾကာင္႔ျဖစ္ပါသည္။
အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား မစၥတာ ေဒ႔ ဗ္ ( Dave ) နွင္႔ ဆုံေတြ႔ျခင္း။ အယုဒၶယတြင္ ( ၂ ) ရက္တာ လည္ပတ္ခဲ႔စဥ္ အတြင္း အမွတ္တရ ျဖစ္ဖြယ္ရာ လူတစ္ေယာက္ႏွင္႔ ဆုံေတြ႔ခဲ႔ရပါသည္။ အထူးျပဳမိတ္ေဆြဖဲြ႔ကာ ဆုံေတြ႔မွဳမ်ဳိးမဟုတ္ပဲနွင္႔ အမွတ္မထင္ ဆံုေတြ႔ခဲ႕ရျခင္းျဖစ္ပါ သည္။၀ပ္မဟာထပ္ ဟုေခၚေသာ ေရွးေဟာင္း ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ေနရာ တစ္ခုကုိ ေလ႔လာျပီးေနာက္ ေရသန္႔ဘူး အအေအးဗူးမ်ား၊ အမွတ္ရပစၥည္းမ်ား ေရာင္းေသာဆုိင္တြင္ စားေရးသူနားလုိက္ပါသည္။ စာေရးသူကဲ႕သုိ႔ ႏုိင္ငံျခားသား ခရီးသြားမ်ားလည္း ထုိေနရာတ၀ုိက္တြင္ ကုိယ္႔အစုႏွင္႔ကိုယ္ နားေနၾက ပါ သည္။
ထုိအခုိက္ ယုိးဒယား လူမ်ိဳးတစ္ေယာက္က ၾကိဳးပုခက္မ်ား လုိက္လံ ေရာင္းခ် ေနပါသည္။ စာေရးသူ အနား ေရာက္ေသာအခါတြင္လည္း ယုိးဒယားဘုန္းၾကီးထင္၍ ယုိးဒယားလုိေျပာဆုိေရာင္းခ် လာပါသည္။စာေရးသူက မယူခ်င္ဘူးဟူ၍အဂၤလိပ္လုိ ေျပာဆုိလုိက္ေသာအခါ ႏုိင္ငံျခားသာ ဘုန္းၾကီး မွန္းသိ၍ အဂၤလိပ္လုိ ေျပာဆုိကာ ေရာင္းျပန္ေတာ႔သည္။ဘယ္ႏုိင္ငံကလဲ ေမးေသာအခါ ျမန္မာ လုိ႔ ပင္ ေျဖလုိက္ပါသည္။ ခုခ်ိန္မွာ စာေရးသူ ဘယ္ႏုိ္င္ငံသား ျဖစ္သည္္ဆုိတာ သူ႔တြက္ အေရးမၾကီးပဲ သူ၏ ၾကိဳးပုခက္မ်ား ေရာင္းဖုိ႔အေရးသာ စိတ္ေစာေနေသာေၾကာင္႔ စာေရးသူအား တစ္ခုကို ထုိင္းဘတ္ ေလးဆယ္ပဲ ေပးပါ တစ္ေဒၚလာ ေက်ာ္ေက်ာ္ပဲက်ပါသည္ဟု ေျပာလာပါသည္။ ပုခက္ကုိ္ၾကည္႔လုိက္ေသာအခါ လြန္စြာ ခုိင္ခန္႔ ပုံရွိ၍ ၎ ေျပာေသာေစ်းႏွင္႔ လြန္စြာ ၀ယ္သင္႔ေၾကာင္းေတြ႔ရေလသည္။သုိ႔ေသာစာေရးသူက မင္းေျပာေသာေစ်းႏွင္႔ ဆုိလွ်င္ ဒီပုခက္မွာ အမ်ားၾကီးေစ်းခ်ိဳသည္ကုိ သိျမင္ေၾကာင္း သုိ႔ေသာ္ မိမိအ တြက္ အသုံးမ၀င္၍ မ၀ယ္ႏုိင္ေၾကာင္း ျပန္ေျပလုိက္ပါသည္။သုိ႔ေသာ္ ပုခက္ေရာက္သူသည္ သူ႔ပုခက္ ကုိ စာေရးသူ စိတ္၀င္စားေနသည္ ကုိ အကဲခတ္မိ၍ ထင္သည္ တျခားေနရာသုိ႕ဆက္လက္မသြား ေတာ႔ပဲ စာေရးသူကုိ သူ႔ပုခက္၀ယ္ဖုိ႔ကိုသာ တြင္တြင္ ေျပာလာေနပါသည္။စာေရးသူလည္း စိတ္မရွည္ ေတာ႔ပဲ ေနာက္ဆုံးတြင္ နုိး ဟု ေျပာဆုိ၍ အျပတ္ျဖတ္လုိက္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ပုခက္ေရာင္းသူသည္ လက္မေလွ်ာ႔ေသးပဲ စာေရးသူကုိ နားပူနားဆာတုိက္ကာ ဆက္ လက္ေရာင္းခ်ေနျပန္ ပါသည္။ထုိျမင္ကြင္းကုိ စာေရးသူ အနီးမွာရွိေနေသာ အီတလီလူမ်ဳိး ခရီးသြား ဒကာ တစ္ေယာက္က ၾကည္႔မရျဖစ္လာသည္ႏွင္႔ စာေရးသူကုိ ကပ္၍ ဒီလူက ႏုိး ဆုိတဲ႔ အဓိပၸါယ္ကုိ နားမလည္ဘူးဟု ရြဲ႕ကာေျပာလုိက္ပါသည္။ပုခက္ေရာင္းသူလညး္ သူ႔ကုိ ရြ႕ဲေျပာမွန္းသိ၍ စာေရးသူ အနီးက ထြက္ခြါသြားပါသည္။
ထုိအခါက်မွပင္ စာေရးသူလည္း သူ႔ကိုေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းႏွင္႔ဘယ္ ႏုိင္ငံက လာသလဲဟု ေမးျဖစ္လုိက္ပါသည္။သူက ျပန္ေျဖသည္မွာ အီတလီက လာ၍ သူတုိ႔မိသားစု အား လုံး ရုိမန္ကက္သလစ္ ခရစ္ယာန္ဘာသာကုိ လြန္စြာ ကုိင္းရွဳိင္းေၾကာင္းေျပာျပပါသည္။ သူ႔အစ္ကို တစ္ေယာက္မွာ ကက္သလစ္ဘုန္းေတာ္ၾကီးတစ္ပါးျဖစ္၍ ကက္သလစ္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးတုိ႔ ၏ စည္းကမ္းၾကီးပုံ ကသလစ္ ခရစ္ယာန္၀င္ဘုန္းၾကီးသီလရွင္ မ်ားသည္ လူထြက္ခြင္႔မရပုံအေၾကာင္း မ်ားကုိ ေျပာျပပါသည္။ စာေရးသူလည္း စိတ္၀င္စားစြာ နားေထာင္၍ မသိတာမ်ားကုိ ျပန္လည္ေမးျမန္းျပီး သူေမးလာ ေသာ ဗုဒၶဘာသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကိုလည္း ျပန္လည္ေျဖဆုိေပးပါသည္။ထုိသုိ႔ေျပာဆုိေနခုိက္ စာေရးသူတုိ႔ အနီးသို႔ တျခားႏုိင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္စိတ္၀င္စားစြာလာေရာက္နားေထာင္ေနပါ သည္ ။
အထူးသျဖင္႔စာေရးသူေျပာေသာ ဗုဒၶဘာသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ စိတ္ဝင္စားစြာနားေထာင္ ရင္း တစ္ခါ တစ္ခါ သူက ၀င္ေရာက္ေဆြးေႏြးေျပာဆုိလာပါသည္။ဤသုိ႔ျဖင္႔ စာေရးသူႏွင္႔မူလက စကားေျပာခဲ႔ေသာ အီတလီလူမ်ဳိး ခရစ္ယံၾကီးမွာ သူဆက္လက္ လည္ပတ္မည္႔ ေနရာမ်ားကို ထြက္ သြားလုိက္ျပီး ေနာက္ေရာက္လာေသာ နုိင္ငံျခားသားႏွင္႔ စာေရးသူတုိ႔ဆက္လက္ေဆြးေႏြးေျပာဆုိ ျဖစ္ပါသည္။သူ၏ အမည္မွာ Mr Dave Linehan ျဖစ္ျပီး အေမရိကန္ႏုိ္င္ငံ ဖေလာရီဒါျပည္နယ္ မုိင္ ယာမီ ျမဳိ႕ မွ ျဖစ္ေၾကာင္းသိရပါသည္။ သူနွင္႔စကားေျပာေန႕ရင္း သူ႔ကုိ အကဲခတ္ရသည္မွာ သူ႔တြင္ စိတ္က်ေ၀ဒနာခံစားေနရေၾကာင္း သိလာရပါသည္။သူေမးေသာ အဓိက စကားလုံးမွာ ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္က လူေတြကုိ စိတ္ခ်မ္း သာေအာင္ တတ္ႏုိင္သလားဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။စာေရးသူကလည္း တတ္ႏုိ္င္ေၾကာင္း ဗုဒၶဘာသာတရား ေတာ္ဟာ တျခားဘာသာလုို ဘုရားက စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ကယ္တင္မည္ဟူ၍ အာမခံျခင္းမ်ဳိးမဟုတ္ ပဲစိတ္ခ်မ္းသာေစမည္႔ တရားမ်ားကုိ ေဟာေပးထားေၾကာင္း ထုိတရားမ်ားကုိ ကုိယ္တုိင္က်င္႔သုံးျခင္း ျဖင္႔ စိတ္ခ်မ္းသာမွဳကုိ ကုိယ္တုိင္ရရွိခံစားႏုိင္ေၾကာင္း ရွင္းျပပါသည္။
စိတ္မခ်မ္းသာျခင္း အေၾကာင္အရင္းမွာ ငါ ကုိယ္ ေယာက်္ား မိန္းမ ၀တၳဳ ပစၥည္း စသည္အားျဖင္႔ အထင္မွားမွဳ စြဲလမ္းမွဳေၾကာင္႔ ျဖစ္ရေၾကာင္း ထုိစြဲလမ္းမွဳမ်ားေၾကာင္႔ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ေမာဟာ၊ မာန္ မာန ၊ဣႆာ မစၦရိယ ျဖစ္ရေၾကာင္း၊ယင္းေလာဘ စေသာတရားမ်ားရွိလာလွ်င္ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ ေစ ၊မိသားတစ္စုျဖစ္ေစ ၊နုိ္င္ငံတစ္ခုျဖစ္ေစ မျငိမ္းခ်မ္းႏုိင္ေတာ႕ေၾကာင္း ဥပမာ လူတစ္ေယာက္ခုိးျပီ ဆုိလွ်င္ ဘာေၾကာင္႔ခုိလဲ ေလာဘ စိတ္ရွိလုိ႔ခုိးျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ၊လူတစ္ေယာက္အျခားတစ္ေယာက္ ကုိသတ္ျပီဆုိလွ်င္ ေဒါသ ရွိ၍သတ္တ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းဤ ကမၻေပၚမွာရွိေနေသာ ဆင္းရဲ႕မွဳ၊မျငိမ္းခ်မ္း မွဳမ်ားသည္ေလာဘ ေဒါသ စသည္ကိေလသာမ်ား အရင္ခံ၍ ျဖစ္ရေၾကာင္းစသည္ျဖင္႔ရွင္းျပပါသည္။
ထုိအခါ Dave သည္ လြန္စြာစိတ္၀င္စားလာျပီး ဒါဆုိရင္ လူမွာရွိေနတဲ႔ ေလာဘ ေဒါသ မ်ား ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ဗုဒၶဘာသာက ဘယ္လုိနည္းလမ္းေပးထားသလဲဟု ေမးလာပါသည္။စာေရးသူက ေလာဘ ေဒါသ တရားမ်ားျငိမ္း ဖုိ႔ဆုိရင္ တရားထုိင္ဖုိ႔လုိေၾကင္း၊တရားထုိင္ျခင္း နွစ္မ်ဳိးရွိေၾကာင္း၊ သမထ နွင္႔ ၀ိပႆနာ ဟူ၍ေခၚေၾကာင္း သမထ ဆုိတာ စိတ္တည္ျကည္ ျငိမ္းခ်မ္းေၾကာင္း ျဖစ္ျပီး ၀ိပႆနာ ဆုိတာ မိမိဘ၀ ခႏၶာကို အမွန္အတုိင္း ၾကည္႔ရွဳသည္႔ နည္းျဖစ္ေၾကာင္း ၊ဦးစြာပထမ သမထ ကုိနားလည္ဖုိ႔လုိေၾကာင္း ဘုရားရွင္ ေဟာခဲ႔ေသာ သမထ နည္းေပါင္းေလးဆယ္ရွိေၾကာင္း ထုိအထဲမွ စာေရးသူ အသုံးျပဳေလ႔ရွိေသာနည္းမွာ ေမတၱာကမၼဌာန္း နည္းျဖစ္ေၾကာင္းေမတၱာ ကမၼဌာန္ားနည္း သည္ ၾသဓိသေမတၱာ နည္း အေနာဓိသနည္းဟူ ၍ နွစ္မ်ိဳးရွိေၾကာင္းရွင္းျပပါသည္။
သူက ယင္းနွစ္မ်ဳိးကုိ ရွင္းျပပါဟူ၍ ဆက္လက္ေတာင္းခံရာစာေရးသူက ယင္းႏွစ္မ်ုိးတြင္ ၾသဓိသ နည္းကုိ အမ်ားအားျဖင္႔ အသုံးျပဳေလ႔ရွိေၾကာင္း အေနာဓိသ ေမတၱာနည္းကုိ လည္း ရံခါ အသုံးျပဳေလ႔ ရွိေၾကာင္းေျပာျပပါသည္။မည္သည္႔နည္းကုိ ျဖစ္ေစ ေမတၱကမၼဌာန္း ကို အသုံးျပဳေတာ႔မည္ဆုိလွ်င္ ဦး စြာပထမ ဆိတ္ျငိမ္ေသာ ေနရာတစ္ခုကုိ ေရြးခ်ယ္ဖုိ႔လုိအပ္ေၾကာင္း ျပီးလွ်င္ မိမိႏွင္႔ ရင္းႏွီးခင္မင္သူ တစ္ေယာက္ကုိ စိတ္ထဲမွာ အာရုံယူရေၾကာင္း အမ်ုိးသားအခ်င္းခ်င္း အမ်ိဳးသမီးအခ်င္းခ်င္း ဆုိလွ်င္ ပုိ၍ အဆင္ေျပေၾကာင္း ျပီးလွ်င္ သူ႔ရဲ႕ ျပဳံေနတဲ႔ ရုပ္သြင္ စာေရးသူဆုိလွ်င္ စကားေျပာသံမ်ားကုိပါ အၾကား အာရုံျပဳ၍ ယူေလ႔ရွိေၾကာင္း ေမတၱာပုိ႔ခ်င္စဖြယ္ ကုိယ္႔မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း၏ အာရုံ စိတ္ီႏွလုံထဲထင္ လာသည္႔ အခ်ိန္တြင္ ေဒါသခပ္သိမ္းတုိ႔မွ ကင္းျငိမ္းႏုိင္ပါေစ၊ ေဘးအႏၲရာယ္ ရန္စြယ္အေပါငး္တုိ႔မွ ကင္းျငိမ္းႏုိင္ပါေစ။ စိတ္၏ဆင္းရဲျခင္း ကုိယ္၏ဆင္းရဲ႕ျခင္းတုိ႕မွ ကင္းျငိမ္းႏုိင္ပါေစ၊စုိးရိမ္ေၾကာင္႔ၾကဗ်ာ ပါဒတုိ႔မွ ကင္းျငိမ္းနုိင္ပါေစ။ ကုိယ္၏က်န္းမာျခင္း စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္းတုိ႕ႏွင္႔ျပည္႔စုံႏုိင္ပါေစ။ ကုိယ္စိတ္ ႏွလုံး ေအးခ်မ္းႏုိင္ပါေစ စသည္ျဖင္႔ ေကာင္းမြန္ေသာ စိတ္ဆႏၵမ်ားကုိ မိမိနွလုံးသာမွ ပုိ႔လႊတ္ေပးရ ေၾကာင္း ရွင္းျပပါသည္။
ၾသဓိသေမတၱာဆုိသည္မွာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ စသည္ကုိ ရည္ညႊန္းျခင္းျဖစ္ျပီး အေနာဓိသ ေမတၱာဆုိ္သည္ မွာ မရည္ညႊန္းပဲ စၾက၀ဠာ အနႏၱအတြင္းသုိ႕ မိမိ၏ နွလုံးသာစိတ္အစဥ္မွ သတၱ၀ါ အားလုံးအတြက္ ေဒါသ ခပ္သိမ္းကင္းျငိမ္းၾကပါေစ စသည္ျဖင္႔ ပို႔လႊတ္ေပးရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းေမတၱာ ကမၼဌာန္းကုိ ထုိသုိ႔ အသုံျပဳျခင္းျဖင္႔ လူမွဳေရးနယ္ပယ္မွာလည္းဆက္ဆံေရး ေခ်ာေမြ႔ႏုိ္င္သလုိ ဓမၼေရး ရာ ကိစၥတြင္လည္း စိတ္တည္ျငိမ္ဖုိ႔ စိတ္ခ်မး္သာဖုိ႔ စိတ္ေအးျငိမ္းဖုိ႔ မ်ားစြာ အေထာက္အကူျဖစ္ ေၾကာင္း စာေရးသူ အေတြ႔အၾကဳံအရဆုိလွ်င္ ေမတၱာ ကမၼဌာန္းထုုိင္ျပီး မိနစ္ ႏွစ္ဆယ္ နာရီ၀က္ခန္႔ ဆုိလွ်င္ စိတ္တည္ျငိမ္မွဳ ရလာေၾကာင္း ေျပာျပပါသည္။
ထုိသုိ႔ စိတ္တည္ျငိမ္မွဳ ရလာလွ်င္ ၀ိပႆနာကမၼဌာန္းနည္းကုိ ကူးေျပာင္းဖုိ႔လုိေၾကာင္း မိမိ၏ စိအစဥ္ ရုပ္အစဥ္တုိ႔ကုိ အမွန္အတုိင္းျမင္ေအာင္ ၾကည္႔ရွဳဖုိ႔ရန္အတြက္ တည္ျငိ္မ္ေသာ စိတ္အစဥ္ သတိတရားႏွင္႔ ဥာဏ္တုိ႔ကို အားျပဳရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း မိမိဘ၀ခႏၶာ အစဥ္ကုိ သုံးသပ္ ဆင္ျခင္ၾကည္႔ လွ်င္ လြန္ခဲ႔ေသာ ဆယ္ႏွစ္က ႏွင္႔ ယခု အခ်ိန္မတူေၾကာင္း ၊မႏွစ္ကႏွင္႔ဒီႏွစ္လည္း မတူေၾကာင္း ၊မေန႔ ကႏွင္႔ဒီေန႔လည္း မတူေၾကာင္း ၊အျမဲတမ္းေျပာင္းလည္းေနေၾကာင္း အဲဒီလုိေျပာင္းလည္းတာသည္ ဆယ္ႏွစ္ၾကာမွ တစ္ႏွစ္ၾကာမွ တစ္ရက္ၾကာမွ ရုတ္တရက္ေျပာင္းလည္းတာမ်ိုဳးမဟုတ္ပဲ အခ်ိန္တုိင္း အခ်ိန္တုိ္င္း နာရီတုိင္းနာရီတုိင္း မိနစ္တုိင္း စကၠန္႔တုိင္း စကၠန္႔ကို ထပ္စိတ္မယ္ဆုိရင္ ထပ္စိတ္လုိ႔ ရတဲ႔ အခ်ိန္တုိင္းဟာေျပာင္းလည္း ေနေၾကာင္း အဲဒီေျပာင္းလည္းမွဳကို အသိဥာဏ္ပါပါႏွင္႔ ျမင္ေအာင္ရွဳ ၾကည္႔ဖုိ႔လုိေၾကာင္း အသိဥဏ္ႏွင္႔တကြ ျမင္လာျပီဆုိလွ်င္ ေျပာင္းလည္းမွဳျဖစ္စဥ္သက္သက္ၾကီးကို သာေတြ႔ျမင္ရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း ငါဆုိတာလည္း မရွိေတာ႕ေၾကာင္း ငါ႔ဇနီးမယား သမီးသား ငါပုိင္ ဥစၥဆုိ တာ မေတြ႔ရႏုိင္ေတာ႔ေၾကာင္း ရုပ္တရားနာမ္တရား ျဖစ္စဥ္ေတြသာ ေတြ႔ရမွာျဖစ္ျပီး ထုိရုပ္တရားတုိ႔ရဲ႕ မျမဲျခင္း ေျပာင္းလည္းျခင္း အစုိးမရျခင္းတုိ႕ကို သာ ေတြ႔ရမွာျဖစ္ေၾကာင္း ထုိသုိ႔သိျမင္နားလည္လာျပီ ဆုိလွ်င္ ရုပ္နာမ္တရားတုိ႔ကို မွီျပီးျဖစ္ေပၚေနတဲ႔ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ မာန္မာန စေသာ တရားေတြ လည္း မည္သုိ႔မွ် ျဖစ္ေပၚနုိင္ျခင္း မရွိေတာ႔ေၾကာင္း ထုိတရားဆုိးေတြ မရွိေတာ႔လွ်င္ စိတ္ဆင္းရဲမွဳ စိတ္ ညစ္မွဳဆုိတာ မရွိေတာ႔ပဲ ဘ၀ဟာ လြန္္စြာ ျငိမ္းခ်မ္းလာမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပလုိက္ပါသည္။
မစၥတာေဒ႔ဗ္ သည္ စိတ္၀င္စားစြာနားေထာင္ေနရင္ သူလည္း တရားထုိင္ဖုိ႔စိတ္ကူးထားေၾကာင္း ေျပာျပပါသည္။တဆက္တည္း စာေရးသူေနေသာေနရာကုိ ေမးလာပါသည္ စာေရးသူလည္း လိပ္ စာ ႏွင္႔ ဖုန္းနံပတ္ကုိ ေပးလုိက္ပါသည္။ သူကလည္း သူ႔ဖုန္းနံပတ္ကုိေပးလာပါသည္။ထုိ႔ေနာက္ေန႔ဆြမ္း စားဖုိ႔ရန္ အခ်ိ္န္ေရာက္လာေသာေၾကာင္႔ ထမင္းဆုိင္တစ္ဆုိင္သို႔သြားကာ ေန႔ဆြမ္းစားျဖစ္ပါသည္။မစၥ တာေဒ႔ဗ္ ႏွင္႔ အတူ အျခား အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား သုံးေလးေယာက္လည္း လာေရာက္စားေသာက္ၾက ပါသည္။စာေရးသူက အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား ျဖစ္ရတာ ဂုဏ္ယူစရာေကာင္းေၾကာင္းဘယ္ေနကိုသြား သြား သိကၡာရွိ၍ ေလးစားမွဳခံရေၾကာင္း ေျပာျပေသာအခါ သူတုိ႔က အေမရိကန္ႏုိင္ငံသည္ အထင္ၾကီး စရာမရွိေၾကာင္း အာရွက လူအမ်ားစုက အေမရိကန္ ရုပ္ရွင္မ်ားကို ၾကည္႔၍ သက္သက္ အထင္ၾကီးေန ၾကျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပ ၾကပါသည္။
သူတုိ႔စိတ္ထဲ တကယ္ရွိေန၍လား စာေရးသူႏွင္႔ လုိက္ေလ်ာညီ ေထြရွိရန္ ေျပာေနၾကျခင္းလားဆုိသည္ကုိ စာေရးသူမသိႏုိင္ခဲ႔ပါ ေန႔ဆြမ္း ဘုန္းေပးျပီးေနာက္ မစၥတာ ေဒ႔ဗ္ ႏွင္႔ ေရာ သူတုိ႕အားလုံႏွင္႔ပါ လမ္းခြဲ၍ ထြက္လာခဲ႔ပါသည္။ ထုိေန႔ ညေနေစာင္းေသာအခါ စာေရးသူ သီတင္းသုံးရာ စမြတ္စခြန္ရွိ ၀ပ္ဘန္ဖုိင္တိယေက်ာင္း သုိ႔ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာခ႔ဲပါသည္။ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ေရာက္သည္ႏွင္႔ မစၥတာေဒ႔ဗ္က ဖုန္းမက္ ေဆ႔ခ်္ တစ္ခုပုိ႔လာပါသည္။ ခ်င္းမုိင္ရွိ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းတြင္ သူတရားသြားေရာက္အား ထုတ္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း စာေရးသူကို လုိက္ပါပုိ႔ေဆာင္ေစလုိေၾကာင္း ေျပာလာပါသည္။ထုိသုိ႔သြား ေရာက္ျခင္း မျပဳမီ အစမး္အာျဖင္႔တရားျပေပးရန္လည္း စာေရးသူကို အကူအညီေတာင္း လာ ျပန္ပါသည္။ စာေရးသူလည္း မယုတ္မလြန္ ျဖစ္ေစရန္ အဆင္ေျပတဲ႔ အခ်ိန္ ျပတာေပါ႕ဟု ျပန္ၾကားလုိက္ပါ သည္။ ၄င္းႏွင္႔ေတြ႔ျပီး ႏွစ္ေယာက္ေျမာက္ေန႔တြင္ စာေရးသူထံေနာက္ထပ္ဖုန္း မက္ေဆ႔ခ်္ တစ္ခု ပုိ႔လာပါ သည္ သူက ယခု စာေရးသူေက်ာင္းသုိ႔လာေနျပီျဖစ္ေၾကာင္း အယုဒၶယ ခရီးသြား ေအဂ်င္စီ တစ္ခုက ဒရုိင္ဘာ တုိးဂုိက္ တစ္ေယာက္ကို ငွားလာေၾကာင္း ေျပာလာပါသည္။
ထုိအခ်ိန္တြင္ စာေရးသူက ဘန္ေကာက္ သို႔ ကိစၥတစ္ခုျဖင္႔ သြားေနသည္ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ေက်ာင္းလိပ္စာကုိသာ ေအးဂ်င္႔ အမ်ီဳသမီးကုိေသခ်ာစြာေျပာျပျပီး မၾကာခင္ျပန္လာမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပလုိက္ပါသည္။ေက်ာင္းတြင္ စာေရးသူ၏ သူငယ္ခ်င္း ဦးေတဇ အမည္ရွိ ရခုိင္ဦးဇင္းတစ္ပါးရွိ ေန ၍ ၄င္းထံ ဖုန္းဆက္အေၾကာင္းၾကားျပီး မစၥတာ ေဒ႔ဗ္တုိကုိ ဧည္႔ခံစကားေျပာေပးဖုိ႔ ေျပာျပ လိုက္ရ ပါသည္။ေနာက္ပုိင္း ဦးေတဇ ေျပာျပ၍ သိရသည္မွာ မစၥတာ ေဒ႔ဗ္က စာေရးသူႏွင္႔ ေတြ႔လုိစိတ္ေစာ ေန၍ စာေရးသူ ဘန္ေကာက္ကုိ ကိစၥႏွင္႔ သြားေနျခင္းသည္ သူ႔ကို မကူညီခ်င္၍ေရွာင္ထြက္သြားသည္ ဟုထင္ေနပုံရေၾကာင္း သိရပါသည္။
စာေရးသူျပန္ေရာက္လာေသာ အခါ စာေရးသူေက်ာင္းမွာပင္ သူ႔ ကုိ တရားျပေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိပါသည္။ စာေရးသူကလည္း ေက်ာင္းတုိက္ အေျခအေနသည္ တရားရိပ္ သာမဟုတ္၍ သူ႕ကို တရားျပေပးဖုိ႔ရန္အတြက္ ဆိတ္ျငိမ္မွဳ မရွိ၍ မသင္႔ေတာ္ေၾကာင္း တျခားသင္႔ ေတာ္ရာ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းကုိ ပုိ႔ေဆာင္ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္ျပလုိက္ပါသည္။သို႔ေသာ္ သူက လက္မခံပဲ စာေရးသူကုိ ေတြ႔ဆုံဖုိ႔ရန္ ေမွ်ာ္လင္တၾကီးျဖင္႔ ေငြကုန္က်ခံကာ သူလာခဲ႔ရေၾကာင္း အယုဒၶ ယ ကုိ စာေရးသူကို္တခါတည္း လုိက္ခဲ႔ေစလုိေၾကာင္း ၄င္းေနရာမွာရွိေသာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္း တြင္ တည္းခုိ တရားျပလွ်င္ အဆင္ေျပမည္ျဖစ္ ေၾကာင္း ေျပာျပလာပါသည္။ သူႏွင္႔ အတူပါလာေသာ ဒရုိင္ဘာေအးဂ်င္႔ အမ်ဳိဳးသမီးကလည္း သူမႏွင္႔သိေသာ ဘုန္းၾကီး ေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္း ရွိေၾကာင္း ထုိေက်ာင္းတြင္ေနထုိင္ခြင္႔ရရန္ သူမ ေလွ်ာက္ထားၾကည္႔ေပးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာလာပါသည္။
ဤသုိ႔ျဖင္႔ စာေရးသူလည္း လြန္ခဲ႔ေသာ ႏွစ္ရက္ကမွ ျပန္လာေသာအ ယုဒၶယ သုိ႔ ဒုတိယအၾကိမ္ထပ္မံသြားေရာက္ရျပန္ပါေတာ႔သည္။အယုဒၶယေရာက္၍ ဒရုိင္ဘာအမ်ဳိးသ မီးက သူႏွင္႔ သိေသာ ဘုန္းၾကီးထံ အဆင္ေျပမေျပ ဖုန္းဆက္ၾကည္႔ရာ ၄င္းတုိ႕က အဂၤလိပ္စာ မတတ္ ၍ ဆက္ဆံေရးခက္ခဲေသာေၾကာင္႔ လက္မခံႏုိင္ေၾကာင္း ေျပာလာပါ သည္။ထုိ႔ေၾကာင္႔စာေရးသူလည္း မစၥတာ ေဒ႔ဗ္ ကုိဘယ္လုိ စီစဥ္မလဲေမးေသာအခါ ဟုိတယ္ တစ္ခုကို သြားတာေပါ႕ဟု ေျပာလာပါ သည္။ဤသုိ႔ျဖင္႔ နာရာယာ အမည္ရွိ ဟုိတယ္သုိ႔ေရာက္ျဖစ္ခဲ႔ပါသည္။ ဟုိတယ္တြင္ ၂ ရက္တာ တည္းခုိ တရားျပမည္ျဖစ္ျပီး ယင္းေနာက္ ခ်င္းမုိင္ရွိ ရိပ္သာတစ္ခုခုကုိ သြားရန္ အစီအစဥ္ဆြဲရပါသည္။
ဟုိတယ္သို႔ေရာက္လွ်င္ေရာက္ခ်င္း မစၥတာေဒ႔ဗ္ ကေရခ်ဳိးခန္းအတြင္း သုိ႔ ၀င္သြားပါသည္။ထုိသုိ႔၀င္သြားရာ၌ သူ ေဆာင္ယူေနက် လြယ္အိတ္ ကေလးပါ ယူသြားပါသည္။စာ ေရးသူလည္း ထူျခားသည္ဟုထင္ျပီး သတိထားေနလုိက္ပါသည္။ ခဏ အၾကာ ေရခ်ဳိးခန္း အတြင္းမွ ပု လင္းသံ ၾကားရပါသည္။ ၎ အရက္ ေသာက္ေနသည္ကုိ စာေရးသူသိ လုိက္ပါျပီ။
----- ေက်းဇူးတင္ပါသည္။
စာေရးသူ
ဂႏၳလုလင္ ( ဘုိကေလး )
Posts
